لوگوی شبکه جهانی روان‌شناسی فارسی زبانان شبکه جهانی
روان‌شناسی فارسی‌زبانان
سندرم پیش از قاعدگی (PMS) بارهای روانی و سلامت روانی قابل توجهی بر سلامت تولیدمثلی و عمومی زنان تحمیل می‌کند. این مطالعه به بررسی روندهای بار PMS از ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۱ و تأثیر شاخص اجتماعی-جمعیتی (SDI) بر این بار می‌پردازد.

روندهای بار بیماری سندرم پیش از قاعدگی در سطح جهانی و در ۵ منطقه SDI از ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۱

•

چکیده

پیش‌زمینه:

سندرم پیش از قاعدگی (PMS) بارهای روانی و سلامت روانی قابل توجهی بر سلامت تولیدمثلی و عمومی زنان تحمیل می‌کند. تفاوت‌هایی در شناخت و گزارش علائم PMS در مناطق مختلف وجود دارد که تحت تأثیر نابرابری‌های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی قرار دارد. این مطالعه به منظور اطلاع‌رسانی در توسعه تخصیص منابع آینده و در نهایت حفاظت از سلامت روان تولیدمثلی زنان انجام شده است.

روش‌ها:

با استفاده از داده‌های پایگاه داده بار جهانی بیماری‌ها (GBD) 2021، از تحلیل رگرسیون Joinpoint برای بررسی روندهای بار PMS از 1990 تا 2021 استفاده کردیم و تأثیر شاخص اجتماعی-جمعیتی (SDI) بر بار PMS را بررسی کردیم. علاوه بر این، ویژگی‌های توزیع سنی موارد شایع PMS در سال‌های 1990 و 2021 را مقایسه کردیم و بار را تا سال 2050 با استفاده از مدل بیزی سن-دوره-کوورت (BAPC) پیش‌بینی کردیم.

نتایج:

با وجود نوسانات، بار جهانی PMS در سال 2021 نسبت به 1990 بالاتر بود. منطقه SDI پایین-متوسط به طور مداوم بالاترین نرخ شیوع استاندارد سنی (ASPR) و نرخ سال‌های زندگی با ناتوانی استاندارد سنی (YLDs) را داشت که همچنان در حال افزایش بود؛ منطقه SDI متوسط در پی آن بود. منطقه SDI بالا به طور کلی سبک‌ترین بار را برای بیشتر دوره داشت. در میان پنج منطقه SDI، تنها منطقه SDI بالا-متوسط در سال 2021 نسبت به 2019 کاهش بار نشان داد. ASPR و نرخ YLDs استاندارد سنی افزایش اولیه‌ای را نشان دادند که با افزایش سطح SDI کاهش یافت. توزیع سنی موارد شایع PMS تغییر کرد: اوج شیوع از گروه سنی 20-24 در سال 1990 به گروه سنی 35-39 در سال 2021 منتقل شد، در حالی که گروه سنی 40-44 در همان سال پس از 35-39 قرار گرفت. پیش‌بینی‌ها نشان دادند که روند کاهشی در بار جهانی PMS تا سال 2050 وجود دارد.

نتیجه‌گیری:

به طور کلی، بار جهانی PMS از سال 1990 تا 2021 روند افزایشی نشان داده است. بار در مناطق SDI پایین ممکن است به طور قابل توجهی کمتر از حد برآورد شده باشد، تحت تأثیر عوامل اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی. در مناطق با وضعیت اقتصادی-اجتماعی پایین، توجه به سلامت روان مرتبط با قاعدگی، رژیم غذایی علمی و تخصیص منابع بهداشتی نیاز به بهینه‌سازی بیشتری دارد. در واقع، سلامت روان زنان در سنین 35-44 باید در طول عمرشان مورد تأکید قرار گیرد، برای بهبود سلامت تولیدمثلی و عمومی.

این یک مقاله تخصصی است. برای مطالعه کامل، وارد حساب دارای دسترسی تخصصی شوید.

منبع خبر 21 Oct 2026 · 06:03 pm
#سندرم_پیش_از_قاعدگی#سلامت_روان#اختلالات_روان#استرس_و_آسیب_اجتماعی#مدیریت_استرس#پژوهش_روانشناسی#بهداشت_زنان