بیستویک کشور ابتکار پژوهشی هماهنگ ویروس آندز را پس از شیوع هانتاویروس آغاز کردند
مقدمه
در 12 ژوئن 2026، یک ابتکار پژوهشی جهانی مهم در پاسخ به شیوع اخیر ویروس آندز (ANDV) که به کشتی کروز MV Hondius مرتبط بود، آغاز شد. این ابتکار که شامل محققان و مؤسسات از 21 کشور است، نمونهای از فعالسازی سریع سیستمهای آمادگی پژوهشی بینالمللی در طول بحرانهای بهداشتی است و تلاش مشترکی برای مقابله با چالشهای ناشی از این شیوع را نشان میدهد.
ابتکار NAVIS
این ابتکار که به نام NAVIS شناخته میشود، یک مطالعه جامع تاریخ طبیعی است که به منظور افزایش درک از جنبههای مختلف ویروس آندز، از جمله دینامیک انتقال، دورههای نهفتگی، پاسخهای ایمنی، کینتیک ویروسی و عوامل منجر به بیماری شدید طراحی شده است. این مطالعه از یک پروتکل آیندهنگر هماهنگ استفاده میکند که توسط بیمارستان جرمانس تریاس ای پوجول در بادالونا، اسپانیا توسعه یافته است. این پروتکل پس از مشاوره علمی اضطراری که توسط آژانس امنیت بهداشت بریتانیا (UKHSA) هماهنگ شد، به سرعت اجرا شد. کنسرسیوم همکاری پژوهشی باز هانتاویروس (CORC) به رهبری UKHSA بیش از 1600 کارشناس از بیش از 130 کشور را برای شناسایی اولویتهای علمی فوری و هماهنگی فعالیتهای پژوهشی بینالمللی به کار گرفت.
یپر هال از UKHSA بر اهمیت حیاتی پر کردن شکافهای دانش علمی برای توسعه اقدامات پزشکی مؤثر تأکید کرد. او اشاره کرد که هماهنگی بینالمللی این فرآیند را تسریع میکند و آمادگی برای تولید سریع شواهد علمی در طول شیوعها ضروری است. با استفاده از روشهای استاندارد در سراسر کشورها، NAVIS قصد دارد مجموعه دادههای قابل مقایسهای ایجاد کند که توسعه اقدامات پزشکی مانند آزمایشهای تشخیصی، درمانها و واکسنها را بهتر اطلاعرسانی کند.
اهداف و هماهنگی
هدف اصلی NAVIS تولید مجموعه دادههای قابل مقایسه در کشورهای شرکتکننده برای بهبود درک از پاتوژن و اطلاعرسانی توسعه اقدامات پزشکی است. هماهنگی پلتفرم NAVIS توسط ANRS بیماریهای عفونی نوظهور (ANRS-MIE) تحت BE READY، یک ابتکار جهانی تأمین مالی شده توسط اتحادیه اروپا برای افزایش آمادگی پژوهشی و بسیج سریع علمی برای اپیدمیها و پاندمیهای آینده، حمایت میشود. این مطالعه از ISARIC، یک چارچوب پژوهشی انعطافپذیر برای جمعآوری سریع و استاندارد دادهها و نمونهها در طول شیوع بیماریهای عفونی نوظهور، استفاده میکند و اطمینان میدهد که پژوهش هم جامع و هم قابل تطبیق با طبیعت در حال تکامل ویروس است.
کشورهای شرکتکننده و مؤسسات
این ابتکار شامل مشارکت از مجموعهای متنوع از کشورها است: استرالیا، بلژیک، کانادا، جمهوری دموکراتیک کنگو، دانمارک، فرانسه، آلمان، یونان، ایرلند، ایتالیا، ژاپن، هلند، نیوزیلند، سنگاپور، آفریقای جنوبی، اسپانیا، سوئیس، ترکیه، بریتانیا و ایالات متحده. این کشورها با هم تخصص و منابع زیادی را گرد هم میآورند و به یک تلاش پژوهشی قوی و هماهنگ کمک میکنند.
مؤسسات شرکتکننده شامل مراکز پیشرو در بیماریهای عفونی، پژوهشهای بالینی و بهداشت عمومی مانند مرکز کنترل بیماری استرالیا، سیستم بهداشتی سینا، مؤسسه ملی تحقیقات پزشکی (Inserm)، مؤسسه پاستور هلنیک، دانشگاه کالج دوبلین، مرکز ملی بیماریهای عفونی، بیمارستان دانشگاه زوریخ، دانشگاه لیورپول و دانشگاه اموری، و دیگران هستند. یزدان یزدانپناه از ANRS-MIE به راهاندازی سریع NAVIS در 21 کشور به عنوان یک نمونه عالی از آنچه که ممکن است وقتی شبکههای پژوهشی قبل از وقوع شیوعها ایجاد میشوند، اشاره کرد و به پاسخ سریع و مؤثر اشاره کرد.
اهمیت NAVIS
NAVIS به عنوان یک مثال عملی از آمادگی پژوهشی در برابر شیوعها تحت نقشه راه تحقیق و توسعه سازمان بهداشت جهانی عمل میکند که شبکههای پژوهشی برای خانوادههای پاتوژن ایجاد میکند تا هماهنگی سریع علمی و اجرای پژوهشهای شیوعی قبل از بروز اضطرارها را پشتیبانی کند. شیوعهایی مانند ANDV فرصتهای نادری برای تحقیق علمی فراهم میکنند که یک پنجره محدود برای تولید شواهد قوی وجود دارد. بدون هماهنگی سریع و پروتکلهای هماهنگ، فرصتها برای درک بهتر پاتوژن ممکن است از دست برود.
سیلوی بریاند، دانشمند ارشد در WHO، اظهار داشت که تولید شواهد علمی در طول شیوعها باید عملیاتی، هماهنگ و بلافاصله قابل اجرا شود. پاسخهای آینده به شیوعها باید سیستمهای پژوهشی موجود را فعال کنند نه اینکه آنها را در طول بحرانها بسازند، و اطمینان حاصل کنند که زمان و منابع ارزشمند در مراحل اولیه بحرانی یک شیوع تلف نمیشود.
اهمیت آمادگی پژوهشی
این ابتکار بر اهمیت آمادگی پژوهشی جغرافیایی توزیعشده تأکید میکند. کشورها و مناطقی که شیوعها رخ میدهند یا پاتوژنها در آنها گردش میکنند باید شرکتکنندگان مرکزی در تولید شواهد از طریق شبکههای آزمایش بالینی تقویتشده، کمیتههای اخلاق ملی، سیستمهای آزمایشگاهی، پلتفرمهای نظارتی و زیرساختهای پژوهش شیوعی باشند. این رویکرد توزیعشده اطمینان میدهد که تلاشهای پژوهشی نه تنها جامع بلکه شامل مناطقی است که بیشتر تحت تأثیر شیوع قرار گرفتهاند، و به یک پاسخ دقیقتر و مؤثرتر اجازه میدهد.
شیوع ANDV ضرورت آمادگی پژوهشی را برجسته کرد. پاسخهای آینده به شیوعها باید با فعالسازی سیستمهای پژوهشی پیشین آغاز شوند نه اینکه در طول بحرانها توسعه یابند. با انجام این کار، جامعه بینالمللی میتواند پاسخ کارآمدتر و مؤثرتری به تهدیدات بهداشتی نوظهور ارائه دهد و در نهایت به نتایج بهتری برای جمعیتهای تحت تأثیر در سراسر جهان منجر شود.