همکاری کشورهای جهان در WHA79 برای بهبود سلامت پناهندگان و مهاجران
در جریان هفتاد و نهمین مجمع جهانی بهداشت (WHA79)، رویدادی در سطح بالا بر نیاز فوری به بهبود سلامت پناهندگان و مهاجران از طریق سیستمهای بهداشتی ملی فراگیرتر تأکید کرد. این رویداد که به میزبانی اسپانیا و با حمایت برزیل، کلمبیا، مصر و نپال و با همکاری سازمان جهانی بهداشت (WHO) برگزار شد، بر تبدیل تعهدات سیاسی به استراتژیهای عملی برای بهبود دسترسی به خدمات بهداشتی برای این جمعیتها متمرکز بود.
خاویر پادیلا، دبیر دولت برای بهداشت اسپانیا، اظهار داشت: «تضمین برابری برای مهاجران و پناهندگان به معنای شناخت حق آنها به سلامت است. همه افرادی که در اسپانیا زندگی میکنند، بدون توجه به وضعیت اداری، حق برخورداری از مراقبتهای بهداشتی به صورت برابر را دارند. اینگونه است که ما سیستمهای بهداشتی قویتر و عادلانهتر میسازیم و نتایج بهداشتی را برای همه بهبود میبخشیم.»
از سیاست به تأثیر
کشورها و شرکا تجربیات خود را در عملیاتی کردن تعهدات برای بهبود دسترسی به خدمات بهداشتی برای پناهندگان و مهاجران به اشتراک گذاشتند:
- کلمبیا دسترسی درون سیستمهای بهداشت ملی خود را با قانونی کردن مهاجران، ادغام آنها در برنامههای بهداشت عمومی، افزایش پوشش بیمه و اولویتبندی سلامت روان، حمایت روانی-اجتماعی و تدابیر حفاظت اجتماعی گسترش داده است. این تلاشها به منظور اطمینان از دریافت مراقبت و حمایت جامع برای مهاجران صورت میگیرد که تعهد کلمبیا به شمولیت را منعکس میکند.
- مصر رویکردهای حقوقمحور و فراگیر را اتخاذ کرده و دسترسی برابر به خدمات بهداشتی برای پناهندگان، مهاجران و پناهجویان فراهم کرده است. این کشور سالانه صدها هزار خدمات مراقبتهای بهداشتی اولیه ارائه میدهد، از جمله غربالگریها و درمانهای متناسب، و این تلاشها را از طریق قانونگذاری جدید، سیاستها و تدابیر حکومتی تقویت میکند. این رویکرد جامع تعهد مصر به دسترسی عادلانه به سلامت را تأکید میکند.
- نپال با پیشبرد سیاستهای سلامت مهاجران و بهبود سیستمهای غربالگری و ارجاع برای کارگران مهاجر بازگشته، مکانیسمهای حکومتی و هماهنگی را تقویت کرده است. نپال همچنین سیستمهای اطلاعاتی را برای بهبود دادههای سلامت مهاجران و تداوم مراقبتها آزمایش کرده است، تا اطمینان حاصل شود که خدمات بهداشتی به نیازهای مهاجران پاسخگو هستند.
- اسپانیا با حذف موانع اداری و تضمین دسترسی برای همه، بدون توجه به وضعیت مهاجرت، اصلاحات سیستم بهداشت فراگیر را پیش برده است. این کشور هماهنگی بینبخشی را تقویت کرده و به اشتراکگذاری دانش جهانی را ترویج داده است، از جمله با میزبانی هفتمین مدرسه جهانی WHO در مورد سلامت پناهندگان و مهاجران. تلاشهای اسپانیا تعهد به ساختن سیستمی بهداشتی فراگیرتر را نشان میدهد.
- برزیل پاسخهای یکپارچه و بینبخشی را که سیاستهای بهداشتی، حفاظت اجتماعی و کار را به هم پیوند میدهد، برجسته کرده است. این شامل مراقبتهای بهداشتی اولیه مبتنی بر جامعه و عملیاتهای بشردوستانه بزرگمقیاس است که از جمعیتهای آواره حمایت میکند، و رویکرد جامع برزیل برای پاسخگویی به نیازهای مهاجران و پناهندگان را منعکس میکند.
سازمان بینالمللی مهاجرت (IOM) بر مدلهای ارائه خدمات مردممحور تأکید کرد که مراقبتهای بهداشتی اولیه، سلامت روان و حمایت بینبخشی را ادغام میکند و به رفع تکهتکهشدگی در سیستمها میپردازد. رویکرد IOM بر ایجاد خدمات بهداشتی منسجم و جامع برای مهاجران و پناهندگان متمرکز است.
کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان (UNHCR) بر اهمیت تقویت مشارکتها، از جمله با بخش خصوصی، برای ادغام پناهندگان در خدمات ملی به جای سیستمهای موازی تأکید کرد. چشمانداز «50 تا 35» UNHCR هدف دارد تا وابستگی پناهندگان به کمکهای بشردوستانه را تا سال 2035 به نصف کاهش دهد و خوداتکایی و شمولیت پایدار را ترویج کند.
WHO کار خود با کشورهای عضو را تحت برنامه اقدام جهانی WHO در ترویج سلامت پناهندگان و مهاجران 2019–2030 ارائه کرد. این شامل تلاشها برای تقویت سیستمهای داده، نظارت و شواهد برای بهتر پیگیری پیشرفت، شناسایی شکافها و پیشبرد سیستمهای بهداشتی فراگیر و مقاومتر است.
فدراسیون بینالمللی صلیب سرخ و هلال احمر (IFRC) بر اهمیت اعتماد جامعه، رویکردهای محلی و همکاریهای فرامرزی برای اطمینان از اینکه خدمات منعکسکننده تجربیات زندگی هستند و در سیستمهای ملی مستقر میمانند، تأکید کرد. رویکرد IFRC بر ارزش مشارکت جامعه در ارائه خدمات بهداشتی تأکید میکند.
نماینده شورای جوانان دانمارک (DUF) خواستار شمول بیشتر مهاجران و پناهندگان در فرآیندهای تصمیمگیری شد. نماینده بر تأثیرات انگ، مشارکت محدود و شکافهای بین سیاست و واقعیتهای زندگی تأکید کرد و اهمیت مشارکت جامعه و شواهد جوانان در شکلدهی به سیاستهای بهداشتی مؤثر را برجسته کرد.
اولویتهای مشترک: گسترش سیستمهای بهداشتی فراگیر
شرکتکنندگان بر اهمیت پرداختن به تعیینکنندههای اجتماعی سلامت، کاهش موانع اداری و اطمینان از اینکه مکانیسمهای مالی با نیازهای در حال تغییر همگام هستند، تأکید کردند. چندین اولویت مشترک به وجود آمد:
- تسریع در تبدیل تعهدات سیاستی به ارائه خدمات قابل مقیاسپذیر، اطمینان از اینکه سیستمهای بهداشتی میتوانند به طور مؤثر به نیازهای پناهندگان و مهاجران پاسخ دهند.
- ادغام شمولیت در مراقبتهای بهداشتی اولیه و اطمینان از تداوم مراقبت، به طوری که خدمات بهداشتی برای همه جمعیتها قابل دسترسی و مداوم باشد.
- تقویت سیستمهای نظارتی و استفاده از دادههای تفکیکشده برای بهبود درک نیازها و نتایج بهداشتی در میان پناهندگان و مهاجران.
- همراستایی بخشهای بهداشتی، اجتماعی و مهاجرت و پل زدن بین رویکردهای بشردوستانه و توسعهای برای ایجاد سیستمهای حمایتی منسجم و جامع.
- تقویت مشارکت پناهندگان، مهاجران و جوانان در سیاستگذاری و ارائه خدمات، اطمینان از اینکه صدای آنها و تجربیاتشان سیاستها و شیوههای بهداشتی را شکل میدهد.
این رویداد بر اهمیت همکاری پایدار بین دولتها، سازمانهای بینالمللی و جوامع برای پیشبرد سلامت پناهندگان و مهاجران تأکید کرد. با پیچیدهتر شدن پویاییهای جابجایی، به اشتراکگذاری تجربیات عملی و تقویت مشارکتها برای افزایش راهحلهای فراگیر و مؤثر ضروری خواهد بود.
انتظار میرود که بحثهای WHA79 تلاشهای ملی و جهانی جاری را برای پیشبرد سیستمهای بهداشتی فراگیر و تسریع پیشرفت به سوی پوشش بهداشتی همگانی (UHC) اطلاعرسانی کنند و اطمینان حاصل کنند که هیچکس جا نمیماند. این رویکرد تعاملی هدف دارد تا سیستمهای بهداشتی مقاوم، عادلانه و قادر به پاسخگویی به نیازهای متنوع همه جمعیتها، از جمله پناهندگان و مهاجران ایجاد کند.