یافتن آرامش و راحتی در شنیدن صدای درختان
عبور از استرس تعطیلات و یافتن آرامش و تجدید قوا در طبیعت
با نزدیک شدن به فصل تعطیلات، یافتن راههایی برای اختصاص زمان به خودمان جهت بازیابی از فعالیتها و مسئولیتهای این فصل ضروری است. نظریه بازیابی توجه که توسط کاپلان و کاپلان در سال ۱۹۸۹ ارائه شد، پیشنهاد میدهد که گذراندن زمان در فضاهای طبیعی میتواند به ما کمک کند تا احساس استراحت، تجدید قوا و توانایی بهتر برای مقابله با استرس داشته باشیم. گوش دادن به درختان یکی از تمرینهای شفابخشی است که میتواند ذهن و بدن را آرام کند و به ما کمک کند خودمان را بهتر بشناسیم و در این زمان به چیزهای مهم توجه کنیم.
گوش دادن به درختان یک تمرین مراقبهای و تأملی است که ما را تشویق میکند تا سرعت خود را کاهش دهیم، توجه بیشتری داشته باشیم و در زندگی روزمره به طور کامل حضور داشته باشیم. گذراندن زمان آرام و تأملی در طبیعت میتواند به احساس تعالی منجر شود و ارتباط ما با خودمان، دنیای طبیعی، دیگران و چیزی بزرگتر از زندگی فردیمان را عمیقتر کند.
تعالی برای هر فرد به شکلی متفاوت تجربه میشود. برای برخی، با باورهای دینی و تمرینهای معنوی مرتبط است؛ برای دیگران، از طریق تمرینات ذهن و بدن یا درگیری خلاقانه ظهور میکند. تجربه تعالی به معنای کنارهگیری از چالشهای زندگی نیست. بلکه به ما اجازه میدهد با زندگی به طور عمیقتری درگیر شویم و خود را به حس بیشتری از ارتباط، معنا و تعلق باز کنیم. تجربههای تعالی ما را در لحظه نگه میدارد و به چیزی فراتر از آنی متصل میکند.
نظریه تعالی
نظریه تعالی که توسط تورنستام در سال ۱۹۷۷ معرفی شد، پیشنهاد میدهد که با افزایش سن، دیدگاه ما به سمت نگرانیهای معنوی و کیهانی بیشتر تغییر میکند. این شامل شناخت محدودیت زمان، درک و پذیرش گذشته و حضور بیشتر در حال است. این نظریه شامل یکپارچهسازی و پذیرش همه جنبههای خود، تأکید بر ارتباطات و روابط و تمرکز بر بهزیستی سیاره است. در زندگی بعدی یا ژروا-تعالی، این شامل ارتباط عمیق با جریان طبیعی زندگی، فضاهای طبیعی، آینده سیاره و نسلهای آینده میشود. شناخت زمان محدود ما میتواند به ما کمک کند از فقدانها بهبود یابیم، با سوگ کنار بیاییم و انتظارات روزمره را مدیریت کنیم. تعالی ما را به تمرکز بر آنچه واقعاً مهم است و ارتباط با چیزی فراتر از زندگی فردیمان تشویق میکند.
درگیر شدن با طبیعت
درگیر شدن با طبیعت، مانند گوش دادن به درختان، راهی درمانی برای ترویج تعالی است. فضاهای طبیعی آرامش، راحتی و بهبودی را فراهم میکنند، به ویژه هنگامی که بزرگسالان مسنتر به دنیایی که پشت سر خواهند گذاشت میاندیشند. بهزیستی و خوشبختی ما به طور پیچیدهای با بهزیستی سیاره مرتبط است. فعالیتهایی مانند پیادهروی در جنگلها، گذراندن زمان در پارکها یا به سادگی دیدن طبیعت از نظر فیزیکی و روانی بازیابیکننده هستند. فرضیه بیوفیلیا که توسط ویلسون در سال ۱۹۸۴ پیشنهاد شد، بیان میکند که ارتباط ما با طبیعت برای بقا اساسی است. غوطهور شدن در طبیعت، حتی برای چند دقیقه در روز، میتواند آگاهی حسی ما را عمیقتر کند و توجه ما را فراتر از نگرانیها و اضطرابها به سمت دیدگاهی تعالیبخش از جایگاه ما در جهان جلب کند.
ارتباط ما با طبیعت به طور عمیقی در زیستشناسی ما ریشه دارد. به صورت آگاهانه یا ناخودآگاه، ما ارتباطات روانی، احساسی و فیزیکی با دنیای طبیعی داریم. مفهوم بیوفیلیا، تمایل ذاتی ما به ارتباط با طبیعت و موجودات زنده، توسط روانشناس اریک فروم در سال ۱۹۷۳ معرفی شد. این دیدگاه هم کار و هم زندگی شخصی من را تحت تأثیر قرار داده است، نشان میدهد که رابطه ما با طبیعت میتواند ما را به ویژه در دورههای آسیبپذیری و فقدان حفظ کند.
مدیریت استرس
در فرهنگ پرسرعت ما، به ویژه در طول تعطیلات زمستانی با روزهای کوتاهتر و نور محدود، فرسودگی همواره ممکن است. نظریههای روانشناسی پیشنهاد میدهند که ارتباط با فضاهای طبیعی میتواند به مدیریت استرس و نیازها کمک کند و به حالت بازیابی شدهتری منجر شود. نظریه بازیابی توجه (ART) بیان میکند که زمان در فضاهای طبیعی میتواند توانایی ما را برای مدیریت توجه، تمرکز و حضور ذهنی بازیابی کند و به جلوگیری از تنهایی و انزوا کمک کند.
انجمن روانشناسی آمریکا اشاره میکند که مزایای شفابخش گذراندن زمان در طبیعت حتی با تنها دو ساعت در هفته قابل احساس است. با اختصاص کمتر از ۳۰ دقیقه در روز به پیادهروی، قطع ارتباط و مشاهده آگاهانه محیط اطراف، میتوانیم انرژی بازیابیکننده طبیعت را تجربه کنیم. حتی مواجهه محدود با طبیعت میتواند تأثیر آرامبخش و مثبتی بر بهزیستی فیزیکی و احساسی داشته باشد.
با نزدیک شدن به تعطیلات، ارتباط مجدد با فضاهای طبیعی میتواند به جلوگیری از فرسودگی کمک کند. یک تمرین ساده این است که به درختان گوش دهید، که میتواند با یافتن مکانی راحت در نزدیکی یک درخت و نشستن آرام برای چند لحظه عمیقتر شود. حتی پنج دقیقه میتواند به آرامش ذهن و بدن کمک کند.
نیازی به یافتن مکان کامل یا تعیین انتظارات برای تمرین خود نیست. بلکه اجازه دهید خودتان متوقف شوید، حضور داشته باشید و حواس خود را با توجه به صداها، بوها، رنگها، بافتها و حرکات ملایم طبیعت درگیر کنید. آرامش لحظه را بپذیرید و هنگامی که آماده شدید، از درخت برای ارائه آرامش و راحتی تشکر کنید.
تجدید تعالی میتواند یک تمرین منظم باشد که چیزی بیشتر از کند کردن، ارتباط با طبیعت و اجازه دادن به خودمان برای حضور کامل نمیطلبد.