ترس از عدم تعلق در فرزندآوری با اهدای تخمک یا اسپرم
وقتی مسیر به والدین شدن تغییر میکند، احساس تعلق نیز ممکن است متفاوت شود
فرزندآوری با اهدای تخمک یا اسپرم میتواند زمانی که ناباروری درها را میبندد، راهی به جلو فراهم کند که بسیاری انتظار نداشتند بسته شود. با این حال، این مسیر میتواند ترسهایی را نیز به همراه داشته باشد: «آیا این کودک احساس میکند که متعلق به من است؟ آیا من احساس میکنم که والدین او هستم؟ اگر او مرا به عنوان والدینش دوست نداشته باشد چه؟» علاوه بر این، ممکن است یک ترس ظریفتر وجود داشته باشد: «آیا همچنان احساس میکنم که در میان والدین دیگر تعلق دارم وقتی که مسیر من به والدین شدن با آنها متفاوت است؟»
از دست دادن ژنتیکی و دلبستگی
نظریه دلبستگی کمک میکند توضیح دهد چرا از دست دادن ارتباط ژنتیکی میتواند بیش از فقط از دست دادن DNA مشترک احساس شود. قبل از اینکه کودکی وجود داشته باشد، ما تصویر داخلی از والدین شدن میسازیم که اغلب شامل ژنتیک است: چشمان ما، لبخند شریک زندگی یا خندهی پدربزرگ. وقتی فرزندآوری با اهدای تخمک یا اسپرم ضروری میشود، این تصویر تغییر میکند.
تحقیقات درباره خانوادههای با فرزندآوری از طریق اهدای تخمک یا اسپرم نشان میدهد که چگونه والدین بدون ارتباط ژنتیکی ارتباط برقرار میکنند. در مطالعهای از ۸۵ مادری که از اهدای تخمک استفاده کردهاند، فرآیند «ساختن کودک به عنوان خودم» شامل پیوند، در نظر گرفتن شباهت، شناخت تأثیرات فراتر از ژنتیک و ادغام اهداکننده در داستان خانواده بود. اکثر مادران در هویت خود به عنوان مادر کودکشان احساس امنیت داشتند.
وقتی غم و اندوه مانند تروما احساس میشود
غم و اندوه یک پاسخ طبیعی به از دست دادن چیزی معنادار است، از جمله خانوادهای که انتظار داشتید. با این حال، غم و اندوه بهطور خودکار به تروما تبدیل نمیشود. تروما بیشتر زمانی رخ میدهد که از دست دادن احساس غیرقابل کنترل، تجمعی یا غیرقابل تحمل باشد، که به ویژه در ناباروری مرتبط است.
مطالعات نشان میدهد که علائم استرس پس از سانحه میتواند با دشواری در تنظیم هیجانات در افرادی که ناباروری را تجربه میکنند، همراه باشد، که نشان میدهد ناراحتی ممکن است زمانی تشدید شود که فرصتهای پردازش محدود باشد.
کنترل و مقابله
ناباروری اغلب تلاش را از نتیجه جدا میکند. با وجود پیروی از تمام توصیهها و درمانها، کنترل بر موفقیت حداقل است. تحقیقات نشان میدهد که احساس کنترلپذیری بر مقابله و استرس روانی تأثیر میگذارد، با ناراحتی بیشتر زمانی که ناباروری غیرقابل کنترل احساس میشود. این امر زمانی که فرزندآوری با اهدای تخمک یا اسپرم به گزینهای تبدیل میشود، مهم است.
پردازش و ادغام از دست دادن
پردازش از دست دادن ژنتیکی شامل حمل آنچه از دست رفته است در حالی که اجازه میدهد نسخه دیگری از والدین شدن واقعی شود. این با نامگذاری واضح از دست دادن آغاز میشود، از جمله غم و اندوه برای ارتباط ژنتیکی، کودک تصور شده، شباهت خانوادگی مورد انتظار و مفهوم دیدن خود در نسل بعدی. غم و اندوه برای والدین شدن مشترک مورد انتظار با دیگران نیز مهم است.