ریشههای تکاملی بحران سلامت روان مردان
چالشهای نادیدهگرفتهشده مردان
مسائل سلامت روان مردان مدتهاست که نادیده گرفته شدهاند. در ایالات متحده، مردان تقریباً ۸۰٪ از خودکشیها و نزدیک به سهچهارم از "مرگهای ناشی از ناامیدی" را تشکیل میدهند؛ اصطلاحی که شامل مرگهای ناشی از مصرف بیش از حد مواد مخدر، علل مرتبط با الکل و خودکشیها میشود (Case & Deaton, 2021; Reeves, 2022). فراتر از مرگ و میر، تفاوتهای آموزشی و شغلی نیز وجود دارد: ۴۷٪ از زنان ۲۵ تا ۳۴ ساله دارای مدرک کارشناسی هستند در حالی که این رقم برای مردان ۳۷٪ است، شکافی که در سال ۱۹۹۵ وجود نداشت (Pew Research Center, 2024). علاوه بر این، درصد مردان ۲۵ تا ۵۴ ساله که در نیروی کار شرکت نمیکنند از دهه ۱۹۷۰ تقریباً دو برابر شده و از ۵.۸٪ به ۱۱.۴٪ رسیده است (Bengali et al., 2023).
این چالشها تأثیرات گستردهتری بر جامعه دارند. چالشهای اقتصادی در میان مردان جوان با کاهش نرخ ازدواج و باروری، افزایش مرگ و میر زودرس و درصد بالاتری از کودکان در خانوادههای تکوالدی زیر خط فقر همبستگی دارد (Autor et al., 2019). بیکاری با افسردگی مرتبط است و مطالعات نشان میدهند که این اثر بر مردان بیشتر از زنان است (Paul & Moser, 2009). نبود پدران میتواند به طور منفی بر نرخ فارغالتحصیلی دبیرستان و توسعه اجتماعی-عاطفی کودکان تأثیر بگذارد (McLanahan et al., 2013). مردانی که با مشکلات مواجه هستند اغلب به شریک و پدران کماعتمادتری تبدیل میشوند که بار بیشتری بر زنان میافزاید. بنابراین، پرورش مردانگی مثبت و سالم در مردان برای بهزیستی زنان و دختران ضروری است.
درک مردانگی
یک روند اجتماعی غالب، مردانگی را به عنوان مشکلی میبیند (APA, 2018; Reeves, 2022). این دیدگاه اغلب مردانگی را بهطور ذاتی منفی ترسیم میکند و مردان را در احساس انتخاب بین "بد و مردانه" یا "خوب و بیمردانه" قرار میدهد. مردان جوان در یافتن حس مردانگی که اصیل، مفید و رضایتبخش باشد، دچار مشکل هستند.
ییدیدیا لوی، درمانگر، سه تغییر فرهنگی را شناسایی میکند که این مسائل را تشدید میکنند.
چگونه درباره مردانگی صحبت میکنیم
اولین تغییر شامل درک ویژگیهای مردانه مانند رقابتجویی، استواری و تمایل به محافظت و فراهم کردن است. این ویژگیها بهطور فزایندهای به عنوان مشکلاتی دیده میشوند بهجای اینکه به عنوان ویژگیهایی که میتوانند به طور مثبت هدایت شوند، شناخته شوند. دستورالعملهای انجمن روانشناسی آمریکا در سال ۲۰۱۸ ایدئولوژی "مردانگی سنتی" را به عنوان یک عامل خطر بالینی طبقهبندی کردند (APA, 2018). در حالی که هر ویژگی میتواند در صورت افراط به یک مشکل تبدیل شود، اکثر مردان این ویژگیها را بهطور غیرآسیبشناسی تمرین میکنند. سرکوب آنها به جای آموزش به پسران برای هدایت مؤثر آنها به مردان جوان میگوید که ویژگیهای ذاتی آنها معیوب است.
پدران و آیینهای گمشده
تغییر دوم جمعیتی است: حدود ۲۵٪ از کودکان آمریکایی بدون پدر در خانه بزرگ میشوند. تحقیقات نبود پدر را به نرخهای بالاتر ترک تحصیل، اعتیاد و مرگ زودرس مرتبط میداند (Farrell & Gray, 2018). پدران اغلب به عنوان الگوهایی برای مدیریت ناامیدی، پذیرش مسئولیت و پایداری عمل میکنند.
تغییر سوم به از دست رفتن آیینهای گذار سنتی مربوط میشود. بهطور تاریخی، جوامع گذار از کودکی به مردانگی را با آیینهای عمومی مشخص میکردند که به پسران نشان میدادند که آستانه مهمی را پشت سر گذاشتهاند و نقش مهمی در جامعه دارند. با افزایش رفاه، این آیینها بدون جایگزین رها شدند.
تأثیر بر سلامت روان مردان
بهطور تاریخی، جایگاه اجتماعی یک مرد به مشارکتهای او بستگی داشت، خواه از طریق مهارت، دانش یا تسلط فیزیکی. در میان شکارچی-کشاورزان معاصر، مردان از طریق شایستگی و سخاوت، و همچنین تسلط در مسابقات فیزیکی، جایگاه کسب میکنند (von Rueden et al., 2011). با این حال، این ذهنیت اکنون اغلب به عنوان "سمی" برچسبگذاری میشود.
حوزه سلامت روان ممکن است به ایجاد محیطی کمک کرده باشد که در آن مردان احساس میکنند ویژگیهای اصلی آنها به عنوان نقص دیده میشود. لوی پیشنهاد میکند که درمانگران باید اطمینان حاصل کنند که مردانی که به دنبال کمک هستند احساس نکنند که ذاتاً مشکل هستند. پرداختن به این مسئله ممکن است با تأیید هویت مردان جوان به جای محکوم کردن آنها آغاز شود.