وقتی فاصله گرفتن دیگر محافظت نمیکند
نکات کلیدی
- استراتژیهایی که ما را از جداییهای دردناک محافظت میکنند، میتوانند بعداً فرصتهای نزدیکی را محدود کنند.
- اجتناب از دلبستگی میتواند شامل کماهمیت جلوه دادن ارتباط و اولویت دادن به خودکفایی باشد.
- شناخت روابطی که از قبل اهمیت دارند میتواند فرصتهایی برای بازنگری در فاصله عاطفی ایجاد کند.
وقتی دوستی به معنای خداحافظی است
در فیلم هالمارک "به فرزندی گرفتن سنت نیک"، مادری تنها به نام مارن و دختر خواندهاش لیا در برنامهای شرکت میکنند تا برای تعطیلات یک ساکن سالمند را "به فرزندی بگیرند". همراه آنها، کریس، در واقع بابانوئل است. اما شخصیت رید، مدیر جامعه بازنشستگان، توجه من را جلب کرد. سبک زندگی او، که به او اجازه میدهد به سرعت از یک جامعه به جامعه دیگر حرکت کند، قابل توجه است.
رید به بستهبندی زندگیاش در یک روز عادت کرده است. شغل او نیاز دارد که مراکز بازنشستگی را راهاندازی کند و سپس به جلو حرکت کند. این روال او را با ترک کردن راحت کرده است، تا زمانی که متوجه میشود این بار ممکن است متفاوت باشد.
درک اجتناب از دلبستگی
نظریه دلبستگی بینشهایی در مورد نحوه نزدیک شدن افراد به نزدیکی و جدایی ارائه میدهد. بزرگسالانی که اجتناب از دلبستگی بیشتری دارند، اغلب بر خودکفایی تأکید میکنند و احساس ناراحتی میکنند که به دیگران وابسته باشند. آنها ممکن است نیاز خود به حمایت را کماهمیت جلوه دهند و هنگامی که روابط تهدیدآمیز به نظر میرسند، فاصله عاطفی ایجاد کنند.
این پاسخها، که گاهی به عنوان "استراتژیهای غیرفعالسازی" نامیده میشوند، شامل مقابله ناخودآگاه با احساس ارتباط با هدایت توجه از نیازهای دلبستگی است. ممکن است فرد اهمیت یک رابطه را کماهمیت جلوه دهد یا بر حل مشکلات به تنهایی تمرکز کند. داستان رید این را نشان میدهد، اگرچه حساب داستانی او نمیتواند به طور قطعی یک جهتگیری دلبستگی یا منشأ آن را تعیین کند. استدلال او یک پاسخ محافظتی را منعکس میکند: اگر نزدیکی جدایی را دردناک میکند، کمتر دلبسته ماندن منطقی به نظر میرسد. با گذشت زمان، این پاسخ میتواند چنان آشنا شود که هزینههای آن بررسی نشود.
زندگیای که میتوان در یک روز بستهبندی کرد
توانایی رید در بستهبندی سریع زندگیاش قابل توجه است. او زندگیاش را بر اساس انتظار حرکت به جلو ساختار داده است. مارن و لیا او را تشویق میکنند که یک درخت کریسمس و تزئینات بخرد، که در خانه کموسایل او بیجا به نظر میرسد. در حالی که داشتن وسایل کم یا لذت بردن از سفر ذاتاً مشکلساز نیست، در مورد رید، این انتخابها با رویکرد او به روابط همخوانی دارند. او انتظار دارد که ترک کند و زندگیاش را بر این اساس سازماندهی کرده است.
کار او در تأسیس جوامع بازنشستگی بهویژه جالب است. او به ایجاد فضاهایی کمک میکند که در آن افراد میتوانند روالها و دوستیها را بسازند، اما نقش او موقتی است. هنگامی که تأسیسات ایجاد شد، او به جلو حرکت میکند. این به او اجازه میدهد تا مشارکت کند در حالی که میداند زمان او محدود است، و او را قادر میسازد که در شروع دوباره مهارت پیدا کند بدون اینکه بپرسد آیا میخواهد به این کار ادامه دهد یا خیر. با این حال، این فصل کریسمس، ترک کردن پیچیدهتر میشود.
درک اینکه چیزی برای ترک دارد
از طریق تعاملاتش با مارن، لیا و جامعه بازنشستگی، رید روابط غیرمنتظرهای را توسعه میدهد. او در زندگی آنها شرکت میکند و با گذشت زمان، ترک کردن آنها کمتر جذاب میشود. مکان بعدی جذابیت خود را از دست میدهد زیرا او میفهمد که چه چیزی را از دست میدهد.
این بیش از یک داستان ساده از مردی است که کسی را ملاقات میکند که او را متقاعد میکند که مستقر شود. ارتباط رید با مارن مهم است، اما ارتباط او با لیا و جامعه گستردهتر نیز مهم است. او روابطی ساخته است که برنامه معمول او را پیچیده میکند و ترک او را دشوارتر میکند.
مارن و لیا مسئول تغییر الگوهای دلبستگی رید نیستند. این به عهده اوست که احساساتش را بشناسد و تصمیم بگیرد که آیا پاسخ معمولیاش هنوز به او خدمت میکند یا خیر. فیلم یک راهحل تعطیلاتی ارائه میدهد، اما خارج از داستان، شناخت یک الگو میتواند شروع یک فرآیند طولانیتر از تمرین باز بودن، برقراری ارتباط نیازها و اجازه دادن به وابستگی باشد.
دو راه متفاوت برای یافتن جامعه
دو فیلم هالمارک که این آخر هفته تماشا کردم، به روشهای مختلفی برای ساختن جامعه پرداختند.
در "چه کسی برای کریسمس میآید؟"، جولی بهطور فعال به دنبال ارتباط میگردد و افراد را به میز کریسمس خود دعوت میکند بدون اینکه بداند آیا آنها قبول میکنند یا خیر. چالش او این است که در حالی که جای خود را پیدا میکند، دست به دعوت بزند.
در "به فرزندی گرفتن سنت نیک"، رید اهمیت روابطی را کشف میکند که از طریق تعاملات روزمره شکل گرفتهاند. ساختن یک جامعه شخصی هدف او نبود، اما افرادی که بهطور منظم با آنها برخورد میکند برای او مهم شدهاند.
جولی باید ریسک دعوت افراد به زندگیاش را بپذیرد، در حالی که رید باید اهمیت کسانی که از قبل در زندگیاش هستند را بپذیرد. گاهی اوقات، ما تنها زمانی ارزش روابط روزمره را درک میکنیم که نبود آنها را تصور کنیم.
هالمارک در مقابل روانشناسی
هالمارک: با کمک فصل کریسمس و کمی جادوی بابانوئل، رید متوجه میشود که ارتباطاتی که برقرار کرده است، بسیار مهمتر از آن هستند که از دست بدهد.
روانشناسی: ایجاد فاصله عاطفی میتواند یک استراتژی محافظتی باشد. شناخت هزینههای آن فرصت انتخابهای متفاوت را باز میکند. تغییر پایدار، با این حال، نیاز به بیش از یک ارتباط قوی یا یک فصل کریسمس دارد.
نتیجهگیری: فیلم بهطور مؤثری کسی را نشان میدهد که استراتژیای را که زمانی ترک کردن را آسانتر میکرد، بازنگری میکند. رید ممکن است هنوز بتواند وسایلش را در یک روز بستهبندی کند، اما ممکن است دیگر نتواند ارتباطات را بستهبندی کرده و آنها را پشت سر بگذارد.