احترام: ارز احساسی موفقیت
نکات کلیدی
- هر تعامل یک تبادل احساسی است، یا یک واریز یا یک برداشت.
- احترام قابل اعتماد ذخایری ایجاد میکند که به ما کمک میکند در موقعیتهای دشوار پیش برویم.
- بیاحترامی مکرر میتواند آنقدر آشنا شود که دیگر تأثیر آن را تشخیص ندهیم.
بیاحترامی میتواند ما را بیشتر از آنچه اغلب متوجه میشویم تغییر دهد. در مواقعی، حضور آن غیرقابل انکار است، اما میتواند در لحظات به ظاهر جزئی نیز ظاهر شود—مانند قطع شدن قبل از اتمام یک فکر، رد شدن یک ایده بدون توجه، یا درک اینکه دیدگاه ما خواسته شد اما هرگز واقعاً ارزشگذاری نشد. این تجربیات میتوانند ما را مردد کنند که دفعه بعد صحبت کنیم یا در به اشتراک گذاشتن ایدهها محتاطتر باشیم و حتی ممکن است ما را به ارزشگذاری مشارکتهایمان مشکوک کند.
در مقابل، تعاملات مثبت میتوانند تأثیر عمیقی داشته باشند—معلمی که در لحظه درست به ما ایمان دارد، همکارانی که گوش میدهند، یا کسی که در ما پتانسیلی میبیند وقتی خودمان نمیتوانیم آن را ببینیم. این لحظات، هرچند به ظاهر عادی، میتوانند به شدت بر اقدامات آینده ما تأثیر بگذارند و در طول زمان، آنچه که میشویم را شکل دهند.
فراتر از وضعیت و دستاوردها
«احترام» اصطلاحی است که به روشهای مختلفی استفاده میشود. ممکن است کسی را به خاطر دستاوردهایش، تخصصش یا موقعیتش احترام بگذاریم. ممکن است زندگی یا رفتار او را تحسین کنیم. احترام میتواند به معنای شناخت اقتدار، رعایت مرزها، یا به سادگی دادن فضای لازم به فرد دیگر باشد.
احترامی که من به آن اشاره میکنم، بنیادیتر است. نیازی به کسب از طریق دستاوردها یا وضعیت ندارد. با شناخت کرامت ذاتی فرد دیگر آغاز میشود و اجازه میدهد که این شناخت نحوه رفتار ما با او را هدایت کند. این احترام میگوید، «شما ارزشمند هستید چون اینجا هستید. تجربیات شما ممکن است با من متفاوت باشد. دیدگاه شما ممکن است دیدگاه من را به چالش بکشد. ممکن است با شما موافق نباشم، اما شما هنوز هم شایسته دیده شدن، شنیده شدن و به دقت مورد توجه قرار گرفتن هستید.»
روندهای محیط کار
در سال ۲۰۲۵، گزارش گالوپ نشان داد که تنها ۳۷ درصد از کارمندان ایالات متحده به شدت موافق بودند که با احترام در محیط کار با آنها برخورد میشود، که با رکورد پایین اولین بار در سال ۲۰۲۲ مطابقت داشت. یک نظرسنجی ملی جداگانه توسط مرکز تحقیقات پیو نشان داد که ۵۷ درصد از کارگرانی که به طور داوطلبانه شغلی را در سال ۲۰۲۱ ترک کردند، احساس بیاحترامی را به عنوان دلیلی برای ترک ذکر کردند. این یافتهها مشاهداتی را که من در سراسر پزشکی، آموزش، رهبری و زندگی روزمره داشتهام، تقویت میکنند و فلسفه من را شکل میدهند: احترام ارز احساسی موفقیت است.
ارز ارزش دارد زیرا تبادل را تسهیل میکند. به طور مشابه، احترام به عنوان یک ارز احساسی عمل میکند—هر تعامل یک تبادل احساسی است. ما در ذخایر احساسی یکدیگر واریز یا برداشت میکنیم. گوش دادن با کنجکاوی واقعی، در نظر گرفتن دیدگاه دیگری، یا پاسخگو نگه داشتن کسی بدون تحقیر او واریزها هستند. رد کردن، قطع کردن، تحقیر کردن یا نادیده گرفتن آنها برداشتها هستند.
احترام قابل اعتماد
در حالی که یک لحظه احترامآمیز مهم است، ثبات ما را عمیقتر شکل میدهد. وقتی مردم به طور قابل اعتماد احترام را تجربه میکنند، حتی در زمان اختلاف نظر، حس امنیتی ایجاد میکند که اجازه صداقت، یادگیری و رشد را میدهد. این ثبات چیزی را ایجاد میکند که من آن را احترام قابل اعتماد مینامم. این ذخایری ایجاد میکند که میتوانیم در زمانهای دشوار از آنها استفاده کنیم.
در مقابل، وقتی ذخایر با بیاحترامی مکرر تخلیه میشوند، یک تعامل منفی میتواند وزن بیشتری نسبت به حالت عادی داشته باشد. یک کلمه تحقیرآمیز در زمان نامناسب میتواند کسی را ساکت کند، باعث شود از یک فرصت دور شود، یا او را به تصور یک مسیر متفاوت وادارد. وقتی این اتفاق در نقطه بحرانی در سفر کسی رخ میدهد، از دست دادن فراتر از تعامل خود است و بر اعتماد به نفس، مشارکت یا امکاناتی که ممکن است دنبال شوند تأثیر میگذارد.
گاهی اوقات احترام به خود نیاز دارد که متوجه شویم چه چیزی را پذیرفتهایم. در مواقع دیگر، از ما میخواهد که به طور صادقانه مشارکتهای خود را ارزیابی کنیم. هیچکدام از ما بدون گاهی قطع کردن، رد کردن، بیصبر شدن یا اشتباه کردن روابط را هدایت نمیکنیم. من میدانم که این کار را نمیکنم. آنچه مهم است این است که آیا متوجه میشویم و چه میکنیم.
اخیراً، پس از تعاملاتم یک سوال ساده را مطرح کردهام: چه نوع تبادلی اتفاق افتاد؟ آیا به ذخایر احساسی فرد دیگری اضافه کردم یا چیزی را برداشتم؟ آنها با چه چیزی ترک کردند؟ من با چه چیزی؟ اگر ما تراز ایجاد شده توسط تعاملاتمان را در طول زمان بررسی کنیم، ممکن است چه چیزی پیدا کنیم؟
ما روزانه در تعداد زیادی تبادل شرکت میکنیم، اغلب بدون فکر زیاد.
تعجب میکنم که اگر شروع به توجه کنیم، ممکن است چه چیزی را متوجه شویم.