اختلالات خوردن، اوتیسم و ADHD: بررسی مقایسهای در بیماران بزرگسال
چکیده
مقدمه:
اوتیسم و ADHD اغلب همزمان رخ میدهند و هر یک از آنها در خدمات بالینی اختلالات خوردن (ED) بیش از حد نمایان میشوند، جایی که با درمان طولانیتر، تجربیات درمانی ضعیفتر و نتایج بالینی بدتر مرتبط هستند. به طور جداگانه، بیماران اوتیستیک و ADHD با EDها روانپریشی بیشتری در ED، اضطراب و افسردگی نشان میدهند. بیماران اوتیستیک همچنین کیفیت زندگی پایینتر، افزایش تلاشهای خودکشی و مشکلات عملکردی بیشتری نشان میدهند. با این حال، هیچ مطالعهای به طور مستقیم بیماران با EDها که هم اوتیستیک و هم ADHD (AuDHD) هستند را با بیماران فقط اوتیستیک، فقط ADHD یا نوروتیپیک مقایسه نکرده است.
روش:
این مطالعه مقطعی و مشاهدهای به مقایسه روانپریشی ED (EDE-Q)، ناراحتی روانی (CORE10) و عملکرد اجتماعی و کاری (WSAS) در بیماران بزرگسال ED که گزارش اوتیسم یا ADHD مشکوک یا شناختهشده، هر دو یا هیچکدام را دادهاند، پرداخت. هیچ فرضیه رسمی پیشفرضی تعیین نشده بود. دادهها شامل سه سال اطلاعات ورودی بهطور معمول جمعآوریشده از یک سرویس تخصصی بزرگسالان ED بود. بیماران به عنوان اوتیستیک یا ADHD طبقهبندی شدند اگر در ورودی تشخیص/شکایت را گزارش کرده بودند، یا برای ADHD، اگر داروی ADHD را گزارش کرده بودند.
نتایج:
از ۱۲۵۲ بیمار، ۳۲ نفر (۲.۶٪) به عنوان AuDHD، ۴۵ نفر (۳.۵٪) به عنوان فقط اوتیستیک و ۸۱ نفر (۶.۵٪) به عنوان فقط ADHD طبقهبندی شدند. تفاوتهای گروهی کوچک اما پایدار بودند. نمرات EDE-Q در گروه فقط ADHD بالاترین و در گروه هیچکدام پایینترین بود (M = 4.24 در مقابل M = 3.85، f=0.07). نمرات CORE10 و WSAS در AuDHD بالاترین و در هیچکدام پایینترین بود (M = 24.16 در مقابل M = 20.1، f=0.12؛ M = 26.56 در مقابل M = 20.06، f=0.16).
بحث:
بیماران اوتیستیک و/یا ADHD با EDها ناراحتی روانی بیشتری و عملکرد ضعیفتری نشان دادند، بهویژه زمانی که هر دو حضور داشتند. ADHD بهویژه با افزایش روانپریشی ED مرتبط بود. غربالگری برای نورودایورژنس در خدمات ED ممکن است از مراقبتهای متمرکز بر فرد حمایت کند و نتایج را بهبود بخشد.
این یک مقاله تخصصی است. برای مطالعه کامل، وارد حساب دارای دسترسی تخصصی شوید.