احساس ناخوشایند فوری: وقتی تنها شما ریاکاری را میبینید
تشخیص عدم اصالت
عدم اصالت همیشه آشکار نیست. در حالی که برخی افراد به وضوح به دنبال برتری بر دیگران هستند و تمام انرژی یک اتاق را جذب میکنند، برخی دیگر پشت نقاب تواضع و کمال پنهان میشوند. این افراد اغلب به نظر میرسد که قادر به انجام کار اشتباه نیستند و به خاطر خوبیهایشان ستایش میشوند.
دو مسیر به سوی وضعیت
هر دو نوع عدم اصالت در مورد وضعیت هستند. آلفرد آدلر، پیشگام در مطالعه قدرت، اشاره کرد که تلاش برای برتری میتواند به شکل جستجوی کمال یا «خدایی بودن» ظاهر شود. در حالی که برتری اغلب در مورد موفقیت دنیوی است، خدایی بودن در مورد رسیدن به سطحی غیرقابل دسترس از کمال است. کسانی که به عمق انسانیت خود متصل هستند اغلب این نوع دوم عدم اصالت را حس میکنند و هنگام مواجهه با کسی که بیش از حد کامل یا مقدس به نظر میرسد، احساس ناخوشایند فوری دارند.
احساس ناخوشایند نام دارد
این واکنش به عنوان انزجار اخلاقی شناخته میشود. مانند انزجار جسمی، این یک احساس درونی است که برای محافظت از ما در برابر آسیب طراحی شده است. این احساس ما را وادار میکند از چیزی که آلوده به نظر میرسد فاصله بگیریم و به دنبال چیزی برویم که واقعی به نظر میرسد. چالش این است که دیگران ممکن است آنچه را که ما میبینیم، نبینند. برای آنها، شخص به نظر میرسد یک الگو باشد که به نظر میرسد بر ضعفهای انسانی غلبه کرده است.
ضربه دوگانه
شاهد ریاکاری بودن و سپس مجازات شدن برای تشخیص آن میتواند ارزش خود را تضعیف کند. به عنوان موجودات اجتماعی، ما اغلب برای تأیید به دیگران نگاه میکنیم، حتی زمانی که به قضاوتهای آنها اعتماد نداریم. این دینامیک میتواند به ویژه برای کسانی که به ارتباط و قابلیت اطمینان ارزش میدهند، دردناک باشد.
همدلی به عنوان اولین قدم
با رشد و بلوغ، ممکن است بتوانیم فراتر از ریاکاری را ببینیم. پشت نقاب کمال اغلب کودکی ترسیده وجود دارد که هرگز احساس پذیرش نکرده است. همدلی میتواند به ما کمک کند تا از واکنش ناخوشایند عبور کنیم. با این حال، همدلی نباید یکطرفه باشد. باید به درون نیز معطوف شود و به ما اجازه دهد تا به آسیب خود رسیدگی کنیم و پاسخ مناسب را پیدا کنیم.
یافتن پاسخ خود
وقتی به خود اجازه میدهیم بدون قضاوت احساس کنیم، میتوانیم صدای درونی خود را بشنویم که ما را در مورد نحوه پاسخگویی راهنمایی میکند. اصالت شامل گسترش ظرفیت ما برای حضور و اعتماد به راهنمایی درونی ما است. هر موقعیتی منحصر به فرد است و گاهی اوقات ریاکاری نیاز به رسیدگی دارد، به ویژه اگر آسیب رسان باشد. در مواقع دیگر، ممکن است بهتر باشد که آن را رها کرد. کلید این است که به درون گوش دهید تا شجاعت عمل به روشی که درست به نظر میرسد را پیدا کنید.
تأملی برای امتحان
به کسی فکر کنید که به شما احساس ناخوشایند فوری میدهد. بدون قضاوت توجه کنید که این احساس را در کجای بدن خود حس میکنید. از خود بپرسید: اگر تحریک نشده بودم، چه چیزی میدیدم؟ شاید کودکی ترسیده یا کسی که آسیب میزند. از آنجا تصمیم بگیرید که آیا باید آن را به حال خود رها کنید، با مهربانی صحبت کنید یا برای محافظت از خود مرزهایی تعیین کنید.