افسردگی: بیایید صحبت کنیم - سازمان بهداشت جهانی
تأثیر جهانی افسردگی
افسردگی به عنوان علت اصلی بیماری و ناتوانی در سراسر جهان شناخته شده است. بر اساس برآوردهای اخیر سازمان بهداشت جهانی (WHO)، بیش از ۳۰۰ میلیون نفر در حال حاضر با افسردگی زندگی میکنند که این رقم نشاندهنده افزایش بیش از ۱۸ درصدی از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۵ است. یکی از موانع اصلی درمان مؤثر، حمایت ناکافی از افرادی است که از اختلالات روانی رنج میبرند و این موضوع با ترس گسترده از انگ اجتماعی تشدید میشود. این انگ اغلب مانع از آن میشود که بسیاری از افراد به دنبال کمکهای لازم برای داشتن زندگی سالم و مولد باشند.
این اطلاعات حیاتی در آستانه روز جهانی بهداشت در ۷ آوریل منتشر شده است که به عنوان نقطه تمرکز کمپین سالانه WHO با عنوان «افسردگی: بیایید صحبت کنیم» عمل میکند. هدف اصلی این کمپین تشویق بیشتر مردم در سراسر جهان به جستجو و دریافت کمک برای افسردگی است.
دکتر مارگارت چان، مدیرکل WHO، بر ضرورت پرداختن به مسائل سلامت روان تأکید کرد و گفت: «این ارقام جدید زنگ خطری برای همه کشورهاست تا رویکردهای خود به سلامت روان را بازنگری کنند و با فوریتی که شایسته آن است، به آن بپردازند.»
مقابله با انگ و تبعیض
یک گام اولیه مهم در مبارزه با افسردگی، مقابله با انگ و تبعیض مرتبط با بیماریهای روانی است. دکتر شکهار ساکسنا، مدیر بخش سلامت روان و سوءمصرف مواد WHO، توضیح داد: «ادامه انگ مرتبط با بیماریهای روانی دلیل اصلی انتخاب نام کمپین ما، افسردگی: بیایید صحبت کنیم، بود. برای فردی که با افسردگی زندگی میکند، صحبت با فردی که به او اعتماد دارد اغلب اولین گام به سوی درمان و بهبودی است.»
نیاز به سرمایهگذاری بیشتر
نیاز فوری به افزایش سرمایهگذاری در خدمات سلامت روان وجود دارد. در بسیاری از کشورها، حمایت از افراد با اختلالات روانی یا حداقل است یا بهکلی وجود ندارد. حتی در کشورهای با درآمد بالا، نزدیک به نیمی از افراد مبتلا به افسردگی درمان نمیشوند. به طور متوسط، تنها ۳ درصد از بودجههای سلامت دولتی به سلامت روان اختصاص دارد که این میزان از کمتر از ۱ درصد در کشورهای کمدرآمد تا ۵ درصد در کشورهای با درآمد بالا متغیر است.
سرمایهگذاری در خدمات سلامت روان نه تنها یک الزام اخلاقی است بلکه از لحاظ اقتصادی نیز سودمند است. برای هر ۱ دلار آمریکا سرمایهگذاری در گسترش درمان افسردگی و اضطراب، بازگشت ۴ دلار در بهبود سلامت و ظرفیت کاری وجود دارد. درمان معمولاً شامل درمان، دارو یا ترکیبی از هر دو است که میتواند توسط کارکنان بهداشتی غیرمتخصص پس از یک دوره آموزشی کوتاه با استفاده از راهنمای مداخله mhGAP WHO انجام شود. بیش از ۹۰ کشور برنامههایی را که درمان افسردگی و سایر اختلالات روانی را ارائه میدهند، با استفاده از این راهنما اتخاذ یا گسترش دادهاند.
عدم اقدام منجر به هزینههای اقتصادی قابل توجهی میشود. یک مطالعه به رهبری WHO برآورد کرده است که از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۳۰، سطح پایین شناخت و دسترسی به مراقبت برای افسردگی و اضطراب منجر به زیان اقتصادی جهانی یک تریلیون دلار در سال میشود. این زیانها بر خانوارها، کارفرمایان و دولتها تأثیر میگذارد. خانوارها با چالشهای مالی مواجه میشوند وقتی افراد قادر به کار نیستند، کارفرمایان کاهش بهرهوری را تجربه میکنند و دولتها هزینههای بالاتر سلامت و رفاه را متحمل میشوند.
خطرات بهداشتی مرتبط
WHO ارتباطات قوی بین افسردگی و سایر بیماریهای غیرواگیر را شناسایی کرده است. افسردگی خطر ابتلا به اختلالات مصرف مواد و بیماریهایی مانند دیابت و بیماری قلبی را افزایش میدهد. برعکس، افرادی که این شرایط را دارند در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به افسردگی هستند.
افسردگی همچنین یک عامل خطر مهم برای خودکشی است که هر ساله صدها هزار نفر را به کام مرگ میکشاند. دکتر ساکسنا تأکید کرد: «درک بهتر افسردگی و چگونگی درمان آن، در حالی که ضروری است، تنها آغاز کار است. آنچه باید به دنبال آن باشد، گسترش پایدار خدمات سلامت روان است که برای همه در دسترس باشد، حتی برای دورافتادهترین جوامع جهان.»
افسردگی با غم و اندوه پایدار و از دست دادن علاقه به فعالیتهایی که قبلاً لذتبخش بودند، همراه با ناتوانی در انجام فعالیتهای روزانه به مدت حداقل ۱۴ روز مشخص میشود. افراد مبتلا به افسردگی ممکن است همچنین از دست دادن انرژی، تغییرات در اشتها، الگوهای خواب تغییر یافته، اضطراب، کاهش تمرکز، عدم تصمیمگیری، بیقراری، احساس بیارزشی، گناه یا ناامیدی، و افکار خودآزاری یا خودکشی را تجربه کنند.
نتیجهگیری
کمپین WHO، «افسردگی: بیایید صحبت کنیم»، به دنبال از بین بردن موانع انگ و تبعیض است و گفتوگوی جهانی درباره سلامت روان را تشویق میکند. با ایجاد محیطی که افراد در آن احساس راحتی کنند تا به دنبال کمک باشند و با افزایش سرمایهگذاری در خدمات سلامت روان، میتوانیم به تأثیر گسترده افسردگی بپردازیم. این تلاش نیازمند تعهد جمعی به درک و درمان افسردگی است، به گونهای که خدمات سلامت روان برای همه در دسترس باشد، صرفنظر از موقعیت جغرافیایی یا وضعیت اقتصادی.