میانوعدههایی که فراتر از غذا هستند
نکات کلیدی
- استفاده از زمانهای کوتاه برای نوشتن به جای روالهای سختگیرانه به حفظ حرکت کمک میکند.
- چرتهای کوتاه برنامهریزیشده میتوانند به عنوان یک تنظیم مجدد منظم مانند ورزش عمل کنند.
- تعاملات کوتاه و الهامبخش با همکاران میتواند انرژی خلاقانه پایداری را فراهم کند.
اخیراً با دو دوست نویسندهام در زوم صحبت کردم—همه ما سالهاست که نویسنده غیرداستانی برای کار هستیم اما تلاش میکنیم نویسنده داستانی شویم. اعتراف کردیم که به دلایل زیادی گیر کردهایم: کسالت تابستانی، خارج شدن از روال، یا ترس از شروع یک بازنگری بزرگ. پس از بحث در مورد اینکه چه چیزی کمک میکند یا نمیکند، متوجه شدم که به میانوعدههای بیشتری نیاز دارم، اما نه از نوع غذایی. اجازه دهید توضیح دهم.
میانوعدههای نوشتاری
در طول ماههای پرهرج و مرج تابستان—پر از تعطیلات، تغییر برنامههای کودکان و سفرهای غیرمنتظره—روالهای نوشتاری منظم ما در تلاش برای حفظ مسیر بودند. هر یک از ما احساس میکردیم که در حال از دست دادن این نبرد هستیم. زمانهای با دقت تعیینشدهای که در طول سال منظم کار میکردند، در تابستان به خوبی جا نمیافتند. متوجه شدیم که روالهای ما باید به زمانهای کوتاهتر و کمتر ساختارمند، یا "میانوعدهها" تطبیق یابند. به جای سه ساعت سه روز در هفته، ممکن است فقط یک ساعت دو بار در هفته یا حتی کمتر: چند دقیقه هر روز یا هر روز دیگر داشته باشم. این زمانهای کوتاهتر ضروری هستند. یکی از دوستانم متعهد شده است که هر جمعه صبح یک مقاله کوتاه بنویسد و نظرات متفکرانهای در Substack بگذارد، حدود 200-250 کلمه، که نوشتارش را لنگر میاندازد. این مقالات هر هفته انجام میشوند، حتی اگر رمانش هنوز در حال توسعه باشد.
میانوعدههای چرت
دوستانم به من درباره زنی گفتند که در یک اردوی نوشتاری با او آشنا شدند که یک "چرتزن متعهد" است و روزانه 20 دقیقه چرت میزند. دوستانم که ورزشکاران متعهدی هستند، این انضباط را تحسین کردند. زن، روال چرتش را با انضباط ورزشی آنها مقایسه کرد و بر ضرورت آن تأکید کرد. به عنوان یک چرتزن در حال آموزش، این ایده را دوست دارم. تصمیم گرفتم در ماه آگوست با یک میانوعده چرت روزانه برای تازهسازی ذهن و بدنم آزمایش کنم. سگم، ماتیس، به عنوان یک الگوی خوب عمل میکند.
میانوعدههای الهامبخشی
دو زن هر هفته به زوم میپیوندند تا با هم بنویسند و مهربانانه مرا دعوت به پیوستن کردند. هر یک از ما در حال نوشتن کتابهایی خارج از حوزه غیرداستانی معمولمان هستیم، بنابراین قطعاً در این زمینه تازهکار هستیم. 15 دقیقه را به بحث درباره پروژههایمان، به اشتراکگذاری آنچه به ما کمک میکند، مانند کتابهایی که میخوانیم یا ایدههای جدید، و برنامهریزی مراحل بعدی اختصاص دادیم. این گفتگوی کوتاه به من انرژی بیشتری داد تا مدتها احساس نکرده بودم. به الهام آنها نیاز داشتم و امیدوارم که برای آنها نیز الهامبخش بوده باشم. حتی اگر برای من صبح زود بود، بعد از آن از صندلیام پریدم، مشتاق به گرفتن قهوه بیشتر و شروع به کار.
دوستم اخیراً مقاله هفتگیاش را در Substack منتشر کرد که به عنوان میانوعده الهامبخشی من برای روز عمل کرد. حالا، ممکن است فقط به یک میانوعده چرت نیاز داشته باشم.