کشورها و شرکا خواستار سیستمهای قویتر و پاسخگو برای حذف سرطان دهانه رحم شدند
مقدمه
در هفتاد و نهمین مجمع جهانی بهداشت، گردهمایی مهمی از وزرای بهداشت، رهبران سیاستگذاری، شرکا و نمایندگان جامعه مدنی برگزار شد که بر نیاز فوری به سیستمهای بهداشتی قوی و افزایش پاسخگویی برای تسریع در حذف سرطان دهانه رحم متمرکز بود. این رویداد جانبی با عنوان «حذف سرطان دهانه رحم: تقویت سیستمهای بهداشتی و پاسخگویی به سوی اهداف ۲۰۳۰» توسط آفریقای جنوبی و نپال و با حمایت اضافی از برزیل، چین، اسواتینی، غنا، اندونزی، پاکستان، جمهوری متحده تانزانیا، زیمبابوه و یونیتید سازماندهی شد. بحثها بر تبدیل تعهدات سیاسی به استراتژیهای عملی متمرکز بود که شامل گسترش برنامههای واکسیناسیون HPV، بهبود دسترسی جامعه به غربالگری، تقویت مسیرهای ارجاع، پرداختن به شکافهای درمانی و ادغام خدمات سرطان دهانه رحم در چارچوبهای بهداشت اولیه بود.
این رویداد پس از تصویب روز جهانی حذف سرطان دهانه رحم از طریق قطعنامه WHA 78.8 که هر ساله در ۱۷ نوامبر برگزار میشود، برگزار شد. این روز فرصتی جهانی برای ارزیابی پیشرفت و تجدید تعهدات به سمت حذف سرطان دهانه رحم است.
وقتی سیستمها شکست میخورند، زنان هزینه میپردازند
دکتر آرون موتسوالدی، وزیر بهداشت آفریقای جنوبی، جلسه را با تأکید بر رویکردی جامع که شامل دولت و جامعه در حذف سرطان دهانه رحم میشود، آغاز کرد. او بر اهمیت ادغام بهداشت اولیه، اطمینان از تأمین مالی پایدار و تحقق تعهدات سیاسی تأکید کرد. دکتر موتسوالدی خاطرنشان کرد که در حالی که دانش علمی، ابزارها و استراتژیها از قبل موجود است، چالش فعلی تضمین پاسخگویی برای پیشبرد پیشرفت است.
سالی کوئندا، بازمانده و مدافع سرطان دهانه رحم، تجربیات شخصی خود را به اشتراک گذاشت و بر پیامدهای وخیم سیستمهای پیشگیری، غربالگری، تشخیص، درمان و پیگیری ناپیوسته تأکید کرد. پیام او بر لزوم مراقبتهای یکپارچه و متمرکز بر فرد، به ویژه برای زنانی که با HIV زندگی میکنند، تأکید داشت. دکتر موتسوالدی تاکید کرد که پشت هر آماری زنی است که یا مراقبت به موقع دریافت کرده یا نکرده است و تأکید کرد که حذف نیاز به سیستمهایی دارد که قادر به ارائه مراقبت به موقع، عادلانه و مداوم باشند.
دسترسی به زنان در جایی که هستند
خانم نیشا مهتا، وزیر بهداشت و جمعیت نپال، در مورد اهمیت نزدیکتر کردن خدمات به جوامع برای گسترش دسترسی صحبت کرد. شبکه گسترده نپال با بیش از ۵۲،۰۰۰ داوطلب بهداشت جامعه زن، ارتباط حیاتی ارائه میدهد و در کنار واکسیناسیون HPV، رویکردهای غربالگری و درمان در همان روز، آزمایشهای خودنمونهگیری و سیستمهای ارجاع تقویت شده، به طور قابل توجهی به دسترسی بیشتر زنان به پیشگیری، غربالگری و مراقبت کمک میکند.
تجربیات کشورها هم پیشرفت و هم چالشهای جاری را برجسته کرد. برزیل پیشرفتهایی در پوشش واکسیناسیون HPV از طریق برنامههای مدرسهمحور و دسترسی به جوامع دورافتاده و بومی گزارش داد، همراه با آزمایشهای خودنمونهگیری و غربالگری مبتنی بر HPV. غنا بر نیاز به ادغام غربالگری و درمان در سیستمهای بهداشت اولیه و گسترش خدمات به فراتر از مناطق شهری تأکید کرد و به شکافهای موجود در تشخیص، ظرفیت درمان، نیروی کار و تأمین مالی اشاره کرد. لیبریا یک چالش کلیدی سیستم را نشان داد: علیرغم آموزش بیش از ۱۰۰۰ کارگر بهداشتی در بازرسی بصری با اسید استیک (VIA) برای غربالگری سرطان دهانه رحم، ظرفیت درمان محدود به این معناست که آنها میتوانند غربالگری کنند اما همیشه قادر به درمان نیستند.
این مثالها نشان میدهد که پیشرفت عادلانه نیاز به مدلهایی دارد که به نیازهای زنان، دختران و جوامع پاسخگو باشند و به طور مؤثر غربالگری را به درمان و مراقبت به موقع پیوند دهند.
نوآوری باید دسترسی را گسترش دهد، نه شکافها را وسیعتر کند
قابلیت دسترسی و دسترسی به عنوان موضوعات مرکزی در طول بحثها مطرح شد. یونیتید تأکید کرد که فناوریهای جدید و مدلهای تحویل این پتانسیل را دارند که تلاشهای حذف را تسریع کنند، اما فقط در صورتی که مقرون به صرفه، در سیستمهای بهداشتی معمولی ادغام شده و قادر به رسیدن به زنانی باشند که در حال حاضر از دست رفتهاند.
خانم آن-کلر آمپرو، رئیس هیئت اجرایی یونیتید، تأکید کرد که نوآوری باید به دسترسی گسترده منجر شود و تأکید کرد که پیشرفت به توانایی کشورها برای حفظ و گسترش ابزارهای جدید به طور عادلانه بستگی دارد. این اطمینان میدهد که پیشرفتها در فناوری و مدلهای تحویل به مزایای واقعی برای همه زنان تبدیل میشود.
حذف به این بستگی دارد که آیا سیستمها تحویل میدهند
در طول بحث، کشورها چندین اولویت مشترک برای مرحله بعدی اقدام شناسایی کردند: ادغام خدمات در بهداشت اولیه، گسترش دسترسی به آزمایش DNA HPV و خودنمونهگیری، تقویت سیستمهای ارجاع و درمان، سرمایهگذاری در ظرفیت نیروی کار، بهبود قابلیت دسترسی، و اطمینان از اینکه زنان، بازماندگان و صدای جامعه برنامهها را شکل میدهند و سیستمها را پاسخگو نگه میدارند.
پیام واضح بود: کشورها ابزارها، شواهد و تعهد سیاسی فزایندهای برای حذف سرطان دهانه رحم دارند. چالش در این است که آیا سیستمهای بهداشتی میتوانند به طور مداوم پیشگیری، غربالگری، درمان و مراقبت را به طور عادلانه و مؤثر ارائه دهند.
با نزدیک شدن به سال ۲۰۳۰، موفقیت به تبدیل تعهدات به عمل و اطمینان از این که هر زن، در هر کجا، میتواند به پیشگیری، غربالگری، درمان و مراقبت لازم دسترسی داشته باشد، بستگی خواهد داشت. این همان چیزی است که کشورها میتوانند به اهداف ۹۰-۷۰-۹۰ دست یابند و هدف حذف را در دسترس قرار دهند.