همه قهرمانها نشان نمیپوشند
نکات کلیدی
- خوشبینی شجاعانه ترکیبی از خودتعیینی، خودکارآمدی و شجاعت برای عمل با وجود ترس است.
- قهرمانی شامل به خطر انداختن همه چیز در خدمت به دیگران است، نه نبود ترس.
- خوشبینی شجاعانه فراتر از نشانها است و به افراد عادی امکان میدهد که در مواقع نیاز به طور قهرمانانه عمل کنند.
در ژانویه ۲۰۲۴، در دوران تحصیلم به عنوان دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی مثبت کاربردی در دانشگاه پنسیلوانیا، دکتر مارتین سلیگمن سوالی برانگیزنده مطرح کرد. پس از یک حادثه تیراندازی فعال در ایالات متحده، او پرسید: «چه چیزی باعث میشود یک افسر پلیس به سمت تیراندازی برود در حالی که همه دیگران در حال فرار هستند؟» در ابتدا، پاسخ من سطحی و بدون عمق بود. پس از بحث درباره ایدههای مختلف، دکتر سلیگمن من را به کاوش در نظریههای علمی پشت این رفتار تشویق کرد.
من به یک سفر چند ماهه در ادبیات پرداختم و به دنبال نظریههایی بودم که بتوانند این پدیده را توضیح دهند. من سه مفهوم کلیدی را شناسایی کردم: نظریه خودتعیینی، خودکارآمدی و شجاعت. این ایدهها پایهای برای آنچه من خوشبینی شجاعانه یا COPtimism مینامم، تشکیل دادند. خودتعیینی شامل اراده اخلاقی برای عمل است که با اعتقاد به اینکه میتوان به طور مثبت بر یک موقعیت تأثیر گذاشت، هدایت میشود. خودکارآمدی به اعتماد به ابزارها و مهارتهای فرد برای ایجاد تغییر اشاره دارد. شجاعت، نبود ترس نیست بلکه توانایی عمل با هدف با وجود آن است. قهرمانی درباره فداکاری بیخودانه برای یک هدف بزرگتر است، نه رها کردن بیپروا یا خودنمایی.
خوشبینی شجاعانه معمولاً در افسران پلیس، آتشنشانان و پرسنل نظامی یافت میشود، اما همچنین در والدین، معلمان و ناظران که در طول بحرانها به طور بیخودانه عمل میکنند نیز دیده میشود. اخیراً، در بند، اورگان، پدری با یک تیرانداز فعال ۱۶ ساله روبرو شد. مهاجم، یک دانشآموز سابق، سه دانشآموز و یک معلم را قبل از اینکه پدر، مسلح و آموزشدیده، مداخله کند، کشته بود. این عمل خوشبینی شجاعانه جانهای بسیاری را نجات داد. یک معلم نیز با نشان دادن خودتعیینی، خودکارآمدی و شجاعت قبل از مداخله پدر با تیرانداز مواجه شد.
قهرمانی پدر ممکن است بر او سنگینی کند، زیرا او مجبور شد برای حفاظت از دیگران جان بگیرد. با این حال، او میتواند در این واقعیت آرامش یابد که جان بسیاری از کودکان را نجات داده است. او نه به عنوان یک افسر اجرای قانون بلکه به عنوان یک محافظ عمل کرد، هدایت شده توسط اعتقاد به تواناییاش در ایجاد تفاوت مثبت.
COPtimism توضیح میدهد که چرا برخی افراد به سمت خطر میروند در حالی که دیگران به دنبال امنیت هستند. این نقدی بر کسانی که بقا را اولویت میدهند نیست، بلکه اذعانی است به اینکه برخی افراد خودتعیینی، خودکارآمدی و شجاعت دارند تا به چالشها روبرو شوند. در نظر بگیرید که آیا شما آنچه را که لازم است دارید تا همه چیز را برای کسی دیگر به خطر بیندازید. آمادهسازی برای چنین لحظاتی میتواند جانها را نجات دهد، از جمله جان خودتان. آیا آمادهاید که خوشبینانه شجاع باشید؟