چرا داروی کاهش وزن را انتخاب کردم و چگونه رهایی از شرم زندگیام را تغییر داد
اولین کاهش وزن
در دوران کودکی اندازهای متوسط داشتم و در فعالیتهای مختلف ورزشی شرکت میکردم. اما با ورود به دانشگاه، برای مقابله با اضطراب اجتماعی و دلتنگی به غذا و الکل روی آوردم. این رفتار منجر به افزایش وزن قابلتوجهی شد و اغلب وعدههای توخالی میدادم که "فردا" روزی خواهد بود که زندگیام را تغییر دهم.
نقطه عطف واقعی زمانی بود که یکی از دوستان نزدیک دبیرستانم مرا دعوت کرد تا در مراسم عروسیاش در آروبا ساقدوش باشم. فکر ایستادن کنار او در عکسها و احساس ناراحتی از ظاهر خودم، انگیزهای شد تا اقدام کنم. وبلاگی به نام "کاهش وزن در شهر" راهاندازی کردم تا سفر کاهش وزنم را مستند کنم، به امید اینکه مرا متعهد نگه دارد و مهارتهای دیجیتال را در حالی که در یک مجله حقوقی کار میکردم، توسعه دهد. با گذشت زمان، موفق شدم ۵۰ پوند وزن کم کنم.
بازگشت وزن
برای چندین سال توانستم وزن کاهشیافتهام را حفظ کنم، حتی در زمان اولین مبارزه مادرم با سرطان. اما وقتی سرطان او بازگشت، فشار عاطفی منجر به بازگشت وزن شد. شروع همهگیری جهانی تنها وضعیت را بدتر کرد و خودم را به خاطر کمبود اراده سرزنش کردم. هوئی وانگ، مددکار اجتماعی بالینی، تاکید میکند که PTSD میتواند منجر به افزایش BMI شود و تا دو سوم زنان مبتلا به PTSD را تحت تاثیر قرار دهد.
اگرچه BMI به دلیل سادگیاش به طور گستردهای استفاده میشود، اما شاخص ناقصی از سلامت کلی است. علیرغم تلاشهایم برای حفظ عادات سالم، عوامل بیولوژیکی ناشی از تروما، مانند افزایش سطح کورتیزول، مدیریت وزن را دشوار میکرد. با انباشت چالشهای زندگی، مصرف داروهای روانپزشکیام نیز افزایش یافت. در این زمانها، غذا خوردن اغلب منبع احساس گناه و خودانتقادی میشد.
تصمیم
در سال ۲۰۲۲، روانپزشکم اشاره کرد که داروهای کاهش وزن ممکن است اثرات نوروفیزیولوژیکی داشته باشند. این ایده مرا مجذوب کرد، اما تردید داشتم، از ترس انگ و تصور "تسلیم شدن" با روی آوردن به دارو. با این حال، وقتی دوستان و خانواده بیشتری شروع به استفاده از داروهای GLP-1 کردند، شروع به تجدید نظر در موضع خود کردم.
قدم گذاشتن به جلو
پس از تفکر فراوان، تصمیم گرفتم با ترسهایم روبرو شوم و دارو را امتحان کنم، با علم به اینکه اگر مناسب نبود میتوانم آن را قطع کنم. روانپزشکم از تصمیمم حمایت کرد اما احساس نمیکرد که صلاحیت تجویز آن را دارد. خوشبختانه، BMI من معیارهای بالینی برای چاقی را برآورده میکرد و من توانایی مالی برای پرداخت هزینه بالای دارو را داشتم. یک سرویس تلههلث نسخهام را فراهم کرد و از آن زمان تاکنون از تصمیمم پشیمان نشدهام.
تاثیر GLP-1 روی ذهن و بدنم
از زمان شروع دارو، توانستهام چالشهای جدید را به طور موثرتری مدیریت کنم و عادات سالمتری را حفظ کنم. درست همانطور که داروی مناسب سلامت روان میتواند مزایای درمان را افزایش دهد، GLP-1 انتخابهای تغذیهای بهتری را برای من تسهیل کرده است. این دارو به طور قابل توجهی خودقضاوتی مداوم من در مورد غذا را کاهش داده است، اگرچه در ابتدا برخی عوارض جانبی گوارشی را تجربه کردم.
اجازه دادن به دیگران
در ابتدا، استفادهام از داروهای GLP-1 را خصوصی نگه داشتم، از ترس قضاوت و سوءتفاهم. با این حال، به عنوان بخشی مهم از زندگیام، شروع به اشتراکگذاری تجربهام با دوستان و خانواده کردم که یا وضعیت مرا درک میکردند یا تجربیات مشابهی داشتند. همچنین با متخصصان پزشکی که به عینیت آنها اعتماد داشتم، در مورد آن صحبت کردم. اگرچه واکنش درمانگرم ناخوشایند بود، اما تجربه ارزشمندی برای مدیریت قضاوت و سوءتفاهم فراهم کرد.
رهایی از شرم
مقدار قابل توجهی وزن کم کردهام و وقتی مردم درباره روشهای من سوال میکنند، ابتدا از موضوع اجتناب میکردم. با این حال، تصمیم گرفتم در مورد استفادهام از دارو صادق باشم، زیرا نمیخواستم دیگران به اشتباه باور کنند که کاهش وزنم تنها به دلیل اراده بوده است. جامعه در حال شروع به شناخت این است که کاهش وزن صرفاً به اراده مربوط نمیشود، که محدود و اغلب در برابر عوامل بیولوژیکی و روانی ناکافی است.
آیا شما هم به فکر استفاده از GLP-1 هستید؟
داروهای GLP-1 برای همه مناسب نیستند، اما درک دلایل پشت انتخاب آنها مهم است. برای کسانی که این گزینه را در نظر دارند، امیدوارم اشتراکگذاری تجربهام به شما کمک کند کمتر احساس تنهایی کنید. در حالی که بهبودهایی را دیدهام، این دارو تنها یکی از ابزارهای بسیاری در دستیابی به اهدافم است.