آیا رشد پس از سانحه میتواند در برابر خودکشی محافظت کند؟
نکات کلیدی
- خطر خودکشی میتواند شامل احساسات قطع ارتباط، فشار روانی شدید و از دست دادن امید باشد.
- تحقیقات نشان میدهد که رشد پس از سانحه (PTG) با کاهش ایدههای خودکشی مرتبط است.
- تغییر میتواند با حرکتهای کوچک به سمت سه جنبه از فرآیند PTG: ارتباط، تنظیم و امید آغاز شود.
شب قبل از اینکه کوین هاینز از پل گلدن گیت بپرد، امیدوار بود کسی از او بپرسد که آیا به خودآزاری فکر میکند. او چنین بود.
کوین آن شب و روزی که پرید را در کتاب خود شکسته، نه خراب بازگو میکند. داستان او تمایل به ارتباط انسانی را نشان میدهد، اما ناتوانی در رسیدن به آن. هنگامی که او با اتوبوس به سمت پل میرفت، قصد داشت به زندگی خود پایان دهد، او آرزو داشت کسی با او صحبت کند. اگر کسی نشان میداد که به او اهمیت میدهد، تصمیم گرفته بود که نپرد. اما هیچکس این کار را نکرد. کوین اشکهایی را توصیف میکند که در طول مسیر از چشمانش جاری میشد. این سوال مهم را مطرح میکند: چه میشد اگر کسی به ناراحتی او پی میبرد؟
داستان کوین همچنین بینظمی عمیق او را آشکار میکند. او نمیخوابید، دچار روانپریشی بود و از درد روانی شدید رنج میبرد بدون اینکه راهی برای تسکین آن داشته باشد. هنگامی که فردی دچار فشار شدید است، دسترسی به راهبردهای مقابلهای دشوار میشود و حتی تسکین یا ارتباط کوچک میتواند برای کسی که در ناراحتی است، امکانات جدیدی را باز کند.
جنبه مهم دیگری از تجربه کوین از دست دادن امید بود. او نمیتوانست آیندهای متفاوت از حال دردناک خود ببیند و هیچ راهحلی برای مشکلاتش پیدا نمیکرد.
بنابراین کوین پرید.
من بقیه داستان او را فاش نمیکنم، در صورتی که بخواهید کتاب جذاب او را بخوانید. آنچه مهم است بدانید این است که کوین زنده ماند تا تجربه خود را به اشتراک بگذارد.
یادگیری از کوین و نظریه روانشناختی
بیشتر نظریههای خودکشی به مبارزات مشابهی که در داستان کوین دیده میشود، اشاره میکنند:
- قطع ارتباط: احساس تنهایی، اینکه به جایی تعلق ندارید یا باری بر دوش دیگران هستید.
- بینظمی: غرق شدن در درد روانی و ناتوانی در تحمل آن.
- از دست دادن امید: ناتوانی در تصور آیندهای متفاوت از حال.
این تجربیات میتوانند با یکدیگر تعامل داشته و یکدیگر را تقویت کنند. قطع ارتباط میتواند ناراحتی را عمیقتر کند، بینظمی میتواند مانع از درخواست کمک شود و ناامیدی میتواند تحمل حال را به طور فزایندهای دشوار کند.
این سوال مهمی را برای پیشگیری از خودکشی مطرح میکند: اگر قطع ارتباط، بینظمی و ناامیدی به بحران کمک میکنند، آیا حرکت به سمت ارتباط، تنظیم و امید میتواند راهی به دور از بحران ایجاد کند؟
داستان کوین بینشی در مورد این سوال ارائه میدهد. پس از تلاش او، سفرش شامل بستری شدن در بیمارستان روانپزشکی، دارو، شکستها و مدیریت مداوم سلامت روان بود. مهمتر از همه، این شامل افراد بود.
کوین دوباره با پدرش ارتباط برقرار کرد که عشق خود را از طریق اشک نشان داد. عمویش هر روز به او سر میزد و کتابهایی میآورد که به کوین کمک میکرد هدف پیدا کند. با حمایت، کوین روشهایی برای مدیریت علائم خود و ادامه زندگی ایجاد کرد.
داستان او راهی آسان یا خطی به جلو را نشان نمیدهد، اما نشان میدهد که حرکت در جهت مخالف چگونه میتواند باشد.
جایی که رشد پس از سانحه وارد گفتگو میشود
تحقیقات نشان میدهد که ارتباطی بین رشد پس از سانحه (PTG) و کاهش سطح ایدهها و رفتارهای خودکشی وجود دارد (بوش و همکاران، ۲۰۱۱؛ یاسدیمن و همکاران، ۲۰۲۲a؛ یاسدیمن و همکاران، ۲۰۲۲b؛ جیونگ، ۲۰۲۵). ما اغلب میپرسیم: چرا ممکن است PTG به این شکل با خودکشی مرتبط باشد؟ آیا فرآیندهای PTG مانند ارتباط، تنظیم و امید میتوانند به مردم کمک کنند تا از افکار خودکشی دور شوند؟
- ارتباط: در قلب PTG «همراهی متخصص» قرار دارد، ایدهای که داشتن همراهان در زمانهای سخت بسیار مهم است. وقتی مردم ما را در تاریکی حمایت میکنند، متوجه میشویم که تنها نیستیم.
- تنظیم: PTG شامل یافتن راههایی برای مدیریت ناراحتیهای عاطفی است. همانطور که از لحظات دشوار عبور میکنیم، توانایی تحمل احساسات چالشبرانگیز را بدون غرق شدن توسعه میدهیم. یاد میگیریم که یک لحظه را تحمل کنیم و سپس لحظه بعدی را.
- امید: PTG مردم را به یافتن معنا پس از تجربیات ناخواسته سوق میدهد. این میتواند شامل بازگشت به هدف یا شناخت آنچه واقعاً مهم است باشد و امیدی برای آیندهای معنادار ایجاد کند.
یک شروع جدید
داستان کوین هاینز نمونهای عمیقاً انسانی از این مفاهیم در عمل ارائه میدهد. این سوالات مهمی را مطرح میکند:
- چگونه مردم در هنگام مبارزات عمیق با دیگران دوباره ارتباط برقرار میکنند؟
- چه چیزی به آنها کمک میکند تا به اندازه کافی تنظیم شوند تا لحظه دشوار بعدی را تحمل کنند؟
- چگونه آنها شروع به تصور آیندهای میکنند که ارزش زندگی کردن داشته باشد؟
PTG چارچوبی برای درک این که چگونه، از طریق مبارزه و با حمایت، میتوانیم راهی به جلو پیدا کنیم ارائه میدهد.
اگر شما یا کسی که میشناسید با افکار خودکشی دست و پنجه نرم میکند، میتوانید با شمارهگیری یا ارسال پیامک به ۹۸۸ با خط زندگی خودکشی و بحران تماس بگیرید، یا با ارسال پیامک «HOME» به ۷۴۱۷۴۱ با خط پیامک بحران تماس بگیرید.
برای اطلاعات بیشتر در مورد رشد پس از سانحه و همراهی متخصص، به بنیاد بولدر کرست مراجعه کنید.
منابع
- گرین، تی. سی.، بلوینز، سی. ال.، و مور، بی. ای. (۲۰۲۵). خودکشی: دیدگاههای مبتنی بر رشد پس از سانحه. کتاب راهنمای پیشگیری از خودکشی. اسپرینگر نچرال.
- هاینز، ک.، و ریدنبرگ، دی. جی. (۲۰۱۳). شکسته، نه خراب: بقا و شکوفایی پس از تلاش برای خودکشی.
- جیونگ، ی. (۲۰۲۵). رابطه بین تروماهای کودکی و ایدههای خودکشی در بزرگسالان مسن کرهای: نقش میانجیگری رشد پس از سانحه و اثر میانجیگری تعدیل شده حمایت اجتماعی. روانشناسی کنونی, ۴۴(۲۳), ۱۸۱۶۴-۱۸۱۷۴.
- یاسدیمن، م. ب., تاونسند، ای., و بلکی، ال. ای. (۲۰۲۲). بررسی تأثیر محافظتی رشد پس از سانحه بر عوامل خطر خودکشی بین فردی در یک مطالعه طولی ۶ هفتهای. روانشناسی مرزی, ۱۳, ۹۹۸۸۳۶.
- یاسدیمن، م. ب., تاونسند، ای., و بلکی، ال. ای. (۲۰۲۲). بررسی عملکرد محافظتی ادراکات رشد پس از سانحه در برابر احساس تله و ایدههای خودکشی. مجله اختلالات عاطفی, ۳۰۰, ۴۷۴-۴۸۰.
- بوش، ن. ای., اسکاپ، ن. ای., مککان، آر., و لوکستون، دی. دی. (۲۰۱۱). رشد پس از سانحه به عنوان محافظت در برابر ایدههای خودکشی پس از استقرار و مواجهه با جنگ. پزشکی نظامی, ۱۷۶(۱۱), ۱۲۱۵-۱۲۲۲.