مغز، نیاز داریم صحبت کنیم
چگونه رابطه خود را با افکارتان تغییر دهید
ذهن ما اغلب میتواند انتقادی باشد، که همیشه مفید نیست. همجوشی شناختی زمانی است که افکارمان را با واقعیت ترکیب میکنیم و آنها را به عنوان حقیقت مطلق در نظر میگیریم. به جای تلاش برای تغییر این افکار، میتوانیم رابطه خود را با آنها تغییر دهیم.
مغز عزیز،
ما مدت زیادی است که با هم هستیم و در حالی که ماجراجوییها و موفقیتهای خوبی داشتهایم، متوجه جنبه سمی تو شدهام. تو اعتماد به نفس مرا تضعیف میکنی، عادات سالم را دلسرد میکنی و باعث میشوی به کلمات مهربان دیگران شک کنم.
چهار ماه پیش، خانهام دچار سیل شد و زندگی را برای خانوادهام و من دشوار کرد. به جای حمایت از من، تو مبارزات مرا نقد و تحقیر کردی، به من گفتی دیگران وضعیت بدتری دارند و من باید از وقوع سیل جلوگیری میکردم.
با وجود بحثهای ما، تو همیشه پاسخی داری. نادیده گرفتن تو فقط صدایت را بلندتر میکند. بسیاری از مردم با مغز خود درگیرند، اما این زمانی که مغز من سختگیر است، مرا تسلی نمیدهد.
در درمان پذیرش و تعهد، این به عنوان همجوشی شناختی شناخته میشود. این زمانی است که من افکارم را به عنوان حقایق در نظر میگیرم و احساساتی بر اساس آنها تجربه میکنم. تصور شکستهای آینده مرا اکنون مضطرب میکند و یادآوری خجالتهای گذشته شرم فعلی را به همراه دارد. به خودم لقب میدهم و احساس میکنم شایسته مراقبت نیستم، که به غم منجر میشود.
از سوی دیگر، انحلال شناختی شامل شناخت افکار به عنوان صرفاً فعالیت ذهنی است. مغز ما افکار، تصاویر و تمایلات را تولید میکند زیرا این کار آنهاست—نه لزوماً برای دقیق بودن. من میتوانم انتخاب کنم که این افکار را به عنوان حقیقت یا به عنوان نویز در نظر بگیرم، برخی مفید و برخی مضر.
به عنوان مثال، همجوشی شناختی این است که فکر کنم "من احمق هستم." انحلال شناختی این است که متوجه شوم "من فکری دارم که احمق هستم." فکر باقی میماند، اما رابطه من با آن تغییر میکند.
من تصمیم گرفتهام که دیگر به طور خودکار به تو باور نکنم. وقتی نصیحت مفیدی ارائه میدهی، گوش خواهم داد، اما نظرات غیرمفید یا بیادبانه را به عنوان نویز از یک ذهن غیرمفید نادیده خواهم گرفت.
همانطور که کمدین ایمو فیلیپس یک بار گفت، "من قبلاً فکر میکردم که مغز شگفتانگیزترین عضو بدن من است. سپس فهمیدم که چه کسی این را به من میگوید."