اندوه سگهای قرضی
ریچارد آودون، خانوادههای مبتنی بر شرم و هزینه حفظ ظاهر
در مستند Avedon به کارگردانی ران هاوارد، عکاس مشهور ریچارد آودون درباره «اندوه سگهای قرضی» تأمل میکند. در دوران کودکی، خانوادهاش برای تکمیل عکسهای خانوادگیشان از همسایگان سگ قرض میگرفتند تا تصویری خوشحال از خود نشان دهند. آودون به این موضوع میاندیشد و نارضایتی از واقعیتشان را میپذیرد، به ویژه به مبارزه خواهرش لوئیز با اسکیزوفرنی اشاره میکند که منجر به بستری شدن او شد.
معنای سگهای قرضی
سگ قرضی نمادی از یک پویایی بزرگتر خانوادگی است. جان برادشاو این را به عنوان یک سیستم خانوادگی مبتنی بر شرم توصیف کرد که در آن خانوادهها نقصهای خود را مخفی میکنند. عکسهای شیک خانواده آودون نشاندهنده تلاشهای آنها برای حفظ ظاهر است. خانوادههایی که با اعتیاد یا سوءاستفاده مواجهاند اغلب قوانین نانوشتهای را دنبال میکنند: صحبت نکن، اعتماد نکن و احساس نکن. این قوانین به حفظ ظاهر کمک میکنند. مشتریان اغلب به یاد میآورند که به آنها گفته میشد ساکت بمانند یا صلح کنند، که این پویاییها را منعکس میکند.
آنچه کودک را محافظت میکند، بزرگسال را محدود میکند
کودکان در چنین محیطهایی یاد میگیرند که خود را کوچک کنند تا از جلب توجه، به ویژه از سوی والدین ناپایدار، جلوگیری کنند. این رفتار به یک مهارت بقا تبدیل میشود و به آنها میآموزد که نیازهایشان اهمیت ندارد. به عنوان بزرگسال، آنها این زره را با خود حمل میکنند که در عین محافظت، مانع از زندگی اصیل آنها میشود. ترس از دیده شدن بدون این زره خطرناک به نظر میرسد.
هنگامی که هنر زندگی را اصلاح میکند
پسر آودون میگوید که اگرچه آودون خواهرش را دوست داشت، هرگز به دیدن او در مؤسسه نرفت. شاید او از مواجهه با واقعیتی که در مجموعه Mental Institution خود در سال ۱۹۶۳ در بیمارستان روانی ایالت لوئیزیانا شرقی ثبت کرده بود، میترسید. این تصاویر تند از اصلاحات سلامت روان حمایت کردند اما توسط برخی به عنوان استثمارگرانه نقد شدند. با این حال، آنها به شدت با عکسهای خانوادگی که بیماری لوئیز را پنهان میکردند، در تضاد بودند و نشاندهنده امتناع آودون از نادیده گرفتن واقعیت بودند. به عنوان یک کودک، آودون با یک سگ قرضی عکس گرفت؛ به عنوان یک بزرگسال، او آنچه خانوادهاش به او آموخته بودند که پنهان کند را عکاسی کرد، به جز یک نفر که نمیتوانست با او روبرو شود.