بازگشت به مدرسه، بازگشت به خود!
نکات کلیدی
- روالهای پاییزی به والدین در بهبودی فرصتی برای بازگشت به هویت و اهداف شخصیشان میدهد.
- حفظ هویتی فراتر از والدین بودن از رضایت، ارزشمندی و بهبودی حمایت میکند.
- تعادل بین کار، زندگی و بهبودی نیازمند انعطافپذیری و اولویتبندی بهبودی در کنار مسئولیتهای خانوادگی است.
- گامهای کوچک و هدفمند میتوانند به والدین در بهبودی کمک کنند تا در حالی که از خانوادهشان حمایت میکنند، به خودشان نیز رسیدگی کنند.
با پایان تابستان و بازگشت کودکان به مدرسه، بسیاری از والدین احساس راحتی میکنند زیرا ساختار به زندگی بازمیگردد. برای والدین در بهبودی (PIRs) از اختلالات مصرف مواد (SUDs)، این انتقال میتواند فرصتی برای ارزیابی مجدد نیازها، بازگشت به سبک زندگی بهبودی و تمرکز بر اهداف شخصی و حرفهای باشد. این ممکن است به معنای بازگشت به کار با تمرکز جدید یا کاوش در سلامت و بهزیستی، تغییر شغل، فرصتهای آموزشی، سرگرمیها، داوطلبی یا به سادگی یافتن زمان استراحت بیشتر باشد.
بازکشف هویت شما فراتر از والدین بودن
پاییز میتواند نمادی از تجربه بهبودی باشد—ریختن لایههای غیرضروری و آشکار کردن زیبایی درونی. هوشیاری اغلب افراد را به هسته اصلی خود بازمیگرداند و اولویتها را مجدداً متمرکز میکند. با این حال، والدین بودن گاهی میتواند با این مأموریت تضاد داشته باشد، زیرا تغییرات عمیق شخصی و حرفهای در هویت ایجاد میکند. در حالی که بسیاری از PIRs از طریق والدین بودن معنای بیشتری برای هوشیاری پیدا میکنند، دیگران در حفظ هویت شخصی که برای آن سخت کار کردهاند، دچار مشکل میشوند.
کسی، یک محقق دارویی و مادر، بیان کرد: «احساس میکنم هویتی که در زمان هوشیاری پیدا کرده بودم را وقتی والدین شدم از دست دادم و هنوز هم با آن درگیر هستم.» در مقابل، میسون، یک تکنسین اورژانس پزشکی و پدر سه فرزند، از زمان پدر شدن احساس هدف و رضایت بیشتری پیدا کرده است.
جسیکا والنتی، در کتاب خود چرا بچهدار شویم؟، به از دست دادن هویت شخصی که میتواند با والدین بودن همراه باشد، میپردازد و یادآور میشود که چگونه انتظارات میتوانند علایق و آرزوهای فردی را به نقشهای والدین ثانویه کنند. این تجربیات اهمیت توسعه زندگیای را که شامل والدین بودن است، اما بهطور کامل توسط آن تعریف نمیشود، برجسته میکند. بازگشت روالهای پاییزی ممکن است فرصتی برای والدین فراهم کند تا با بخشهایی از خود که در طول تابستان کمتر به آنها توجه شده بود، دوباره ارتباط برقرار کنند.
کار، هدف و رضایت شخصی
درک زمینه تاریخی میتواند به توضیح چگونگی تغییر نقشهای جنسیتی در طول زمان کمک کند. افزایش زنان در دستیابی به آموزش و ورود به نیروی کار از دهه ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰ نقشهای سنتی را تغییر داد. تا سال ۲۰۲۰، ۵۷٪ از زنان بهطور تمام وقت کار میکردند در مقایسه با ۴۰.۷٪ در سال ۱۹۷۰. این تغییر باعث شده است که هم مادران و هم پدران با هویت شغلی و رضایت دست و پنجه نرم کنند. برای برخی از PIRs، این پیگیریها ممکن است هویت مثبت و ارزشمندی که در بهبودی توسعه یافته است را تقویت کند.
کلیر، یک درمانگر شغلی و مادر، بر اهمیت شغلش در اوایل هوشیاری تأکید کرد: «من به شغل و مادری تکیه کردم و احساس کردم که به من حس هدف، نقشی که به من کرامت و ارزشمندی میبخشید، میدهد.» والدین دیگر، مانند جیک، یک صاحب کسبوکار و پدر، دریافتند که با مستقلتر شدن فرزندانشان، انعطافپذیری بیشتری برای کشف فرصتهای جدید دارند.
یافتن تعادل بین کار/زندگی/بهبودی
بازگشت به ساختار پاییزی تقاضاهای متناقض را از بین نمیبرد. برنامههای مدرسه، فعالیتهای فوقبرنامه، مسئولیتهای حرفهای و وظایف خانگی میتوانند به سرعت زمان را پر کنند. وقتی از PIRs در مورد یافتن تعادل بین کار/زندگی/بهبودی پرسیده شد، پاسخها شامل «تعادل دستنیافتنی است»، «هیچ تعادلی وجود ندارد. سخت است» و «هنوز در حال کار روی آن هستم!» بودند. این پاسخها واقعیت را منعکس میکنند که تعادل یک فرایند مستمر تنظیم است.
برای PIRs، حفظ هویت بهبودی در حالی که مسئولیتهای والدین و حرفهای را مدیریت میکنند، یک چالش اضافی است. در دورههای پرمشغله، جلسات بهبودی، درمان، ارتباطات اجتماعی و خودمراقبتی میتوانند کمتر شوند. با این حال، این فعالیتها ضروری هستند و نه صرفاً تجملات.
لیز مودونیو، LCSW، LADC، PIRs را تشویق میکند تا باور «جلسات و درمان از بچهها و خانوادهام دور میکند» را به «جلسات و درمان به من و فرزندانم یک زندگی هوشیار و سالم با هم میدهد» تغییر دهند. این دیدگاه میتواند به سایر پیگیریهای شخصی معنادار گسترش یابد. والدینی که به علایق، روابط و هویتهای حرفهای خود رسیدگی میکنند، لزوماً چیزی را از خانواده خود نمیگیرند.
پیشنهاداتی برای بازپسگیری زمان، تعادل و هویت خود در این پاییز:
- با هویت شخصی خود ارتباط برقرار کنید:
- علایق، سرگرمیها یا اهدافی که مستقل از نقش والدین شما هستند را شناسایی کنید.
- در نظر بگیرید که قبل از بچهدار شدن چه چیزی به شما رضایت میداد و چه علایق جدیدی در بهبودی ظاهر شدهاند.
- زمانی را به فعالیتهایی که به شما شادی میدهند اختصاص دهید.
- اهداف شخصی و حرفهای خود را مجدداً ارزیابی کنید:
- یک حوزه زندگی را برای اولویتبندی در این پاییز شناسایی کنید، مانند شغل، آموزش، رشد شخصی، معنویت یا پیگیریهای خلاقانه.
- اهداف کوتاهمدت و بلندمدت واقعبینانهای را تعیین کنید که با شرایط فعلی خانوادهتان سازگار باشد.
- گامهای کوچک بردارید به جای اینکه منتظر فرصت یا برنامه ایدهآل باشید.
- ساختار بدون سختگیری ایجاد کنید:
- یک روال هفتگی ایجاد کنید که شامل زمان اختصاصی برای والدین، کار، بهبودی و علایق شخصی باشد.
- از یک تقویم خانوادگی مشترک برای سازماندهی مسئولیتها استفاده کنید.
- بررسی کنید که چگونه زمان خود را صرف میکنید و آیا با اولویتهای شما هماهنگ است یا خیر.
- با تغییر نیازها و شرایط خانواده، انعطافپذیری را مجاز کنید.
- بهبودی را در سبک زندگی خود ادغام کنید:
- جلسات بهبودی، درمان یا حمایتهای دیگری که ممکن است در طول تابستان مختل شده باشند را دوباره برقرار کنید.
- ارتباطات اجتماعی با دیگر PIRs را حفظ کنید.
- زمانهای کوچکی از زمان شخصی را برنامهریزی کنید، حتی اگر با چند دقیقه شروع شود.
در حالی که انتقال به پاییز ممکن است پایان ماههای گرمتر را نشان دهد، اما همچنین فرصتی برای والدین فراهم میکند تا در نظر بگیرند که میخواهند این فصل تازه چگونه به نظر برسد.