سایه سوم مصنوعی: استفاده از هوش مصنوعی در درمان
چگونه پاسخهای تهیهشده توسط هوش مصنوعی میتوانند بر رابطه درمانی تأثیر بگذارند
هوش مصنوعی (AI) به طور فزایندهای در جنبههای مختلف زندگی از جمله درمان ادغام میشود. این مقاله به بررسی پیامدهای استفاده از هوش مصنوعی برای تهیه پاسخها در محیطهای درمانی میپردازد و بر تأثیر بالقوه آن بر رابطه درمانی تمرکز دارد.
سایه سوم مصنوعی
مفهوم «سایه سوم مصنوعی» به استفاده پنهانی از هوش مصنوعی توسط درمانگران یا مراجعین در درمان اشاره دارد. این اصطلاح که توسط یوال هابر و همکارانش معرفی شده است، یک «حضور مصنوعی» در درمان را توصیف میکند که میتواند دینامیک رابطه درمانی را تغییر دهد. درمانگران ممکن است از ابزارهای هوش مصنوعی برای تهیه ارتباطات به دلایل مختلفی مانند ادغام منابع، ایجاد پاسخهای همدلانه یا صرفهجویی در زمان استفاده کنند. با این حال، استفاده از هوش مصنوعی در این زمینه نگرانیهایی درباره اصالت و اعتماد ایجاد میکند.
مطالعهای که در New England Journal of Medicine AI منتشر شده است نشان داد که ابزارهای هوش مصنوعی که در سوابق الکترونیکی سلامت ادغام شدهاند، ممکن است به اندازهای که انتظار میرود در زمان صرفهجویی نکنند. در سال ۲۰۲۵، کمتر از ۲۰٪ از حرفهایهای بهداشت از ابزارهای تهیه متن هوش مصنوعی استفاده کردند که زمان ارتباطات را تنها حدود ۷٪ کاهش داد. خیانت احتمالی به اعتماد وقتی که هوش مصنوعی به طور پنهانی در ارتباطات درمانی استفاده میشود، یک نگرانی مهم است، زیرا زبان وسیله اصلی برای ارتباط و بیان است.
شفافیت و مسائل اخلاقی دیگر
پیامدهای اخلاقی استفاده از هوش مصنوعی در درمان شامل این میشود که آیا درمانگران باید استفاده از هوش مصنوعی در ارتباطات با مراجعین را افشا کنند یا خیر. شفافیت برای حفظ اعتماد، به ویژه در روابط درمانی، حیاتی است. استفاده از هوش مصنوعی باید با دقت در نظر گرفته شود، به خصوص زمانی که بیش از ارتباطات لجستیکی درگیر است. حضور هوش مصنوعی در درمان میتواند بر حریم خصوصی، محرمانگی، امنیت دادهها و اتحاد درمانی تأثیر بگذارد و احتمالاً مراجعین را از اشتراکگذاری اطلاعات حساس بازدارد.
کاهش تنوع در چشمانداز زبانی
ابزارهای نوشتاری کمکی هوش مصنوعی در کاهش تنوع زبانی نقش دارند. مطالعهای که شامل ۸۸۰,۰۰۰ متن بود نشان داد که مدلهای زبانی بزرگ در حال همگنسازی نوشتار در حوزههای مختلف هستند. این موضوع سوالاتی را درباره هزینه بهرهوری به دست آمده از طریق هوش مصنوعی برمیانگیزد، زیرا ممکن است به از دست دادن هویت، صدا، اصالت و بیان احساسی منجر شود. نوشتار بیان هویت و خود است و اتکای بیش از حد به هوش مصنوعی میتواند منجر به «اعتیاد به بهرهوری» شود، جایی که ارزش ارتباط انسانی و بیان خود کاهش مییابد.
در نتیجه، در حالی که هوش مصنوعی میتواند در صورت استفاده مناسب در درمان مفید باشد، مهم است که از دست دادن احتمالی بیان شخصی و ارتباط را در مقابل بهرهوری که ارائه میدهد، بسنجیم. تلاش و اصالت در ارتباطات ارزشمند هستند، حتی اگر نتیجه کمتر کامل باشد، زیرا جوهره ما را به تصویر میکشند و ارتباطات انسانی واقعی را تقویت میکنند.