سوگ پیشبینی: روانشناسی سوگواری پیش از فقدان
ما میتوانیم برای از دست دادن کسی یا چیزی که هنوز وجود دارد سوگواری کنیم.
سوگ پیشبینی شامل سوگواری برای کسی یا چیزی است که هنوز حضور دارد اما انتظار میرود از دست برود. این نوع سوگ میتواند در موقعیتهای مختلفی مانند شک به خیانت شریک زندگی، اعزام عزیز به جنگ، کاهش شناختی والدین، بیماری حیوان خانگی یا وضعیت جدی سلامتی یک دوست ظاهر شود. همچنین میتواند زمانی رخ دهد که از دست دادن هویت، خود یا آینده به دلیل پیری، بازنشستگی، معلولیت، از دست دادن شغل یا جدایی ترسیده شود.
مفهوم سوگ پیشبینی در طول زمان تکامل یافته و اکنون به واکنشها و افکار احساسی مرتبط با فقدان پیشبینی شده چیزی یا کسی ارزشمند اشاره دارد. این یک فقدان تصور شده است که توسط حافظه و تخیل شکل میگیرد و به ما اجازه میدهد تا بر اساس شرایط حاضر و گذشته، سوگ آینده را پیشبینی کنیم. این سوگ هم زمانی و هم ارتباطی است و شامل مذاکره مداوم بین رابطه جاری و فقدان احتمالی است.
اثرات سوگ پیشبینی
انتظار از دست دادن میتواند سوگ را به وضوح به نمایش بگذارد و احساسات و افکار را تحت تأثیر قرار دهد. افرادی که سوگ پیشبینی را تجربه میکنند ممکن است بهطور خصوصی هویت یک فرد سوگوار را بپذیرند، حتی اگر بهطور عمومی ترس از دست دادن یک دلبستگی موجود، توانایی یا آینده تصور شده را پنهان کنند. این نوع سوگ شباهتهایی با فقدان مبهم دارد، جایی که فرد برای کسی که بهطور فیزیکی حضور دارد اما از نظر روانی تغییر کرده است، مانند موارد زوال عقل یا اعتیاد، سوگواری میکند. جامعه به ندرت سوگ پیش از فقدان را به رسمیت میشناسد و این منجر به احساس انزوا و خستگی جسمی و احساسی برای کسانی میشود که آن را تجربه میکنند.
والدین فرزندان بالغ با اختلالات مصرف مواد اغلب در ترس مداوم از دست دادن زندگی میکنند، در حالی که بین کمک به نیازهای روزانه فرزندشان و نگرانی درباره بقای آنها گرفتار هستند. این نوع سوگ پیشبینی میتواند طاقتفرسا باشد، اما برخی والدین در گروههای حمایتی مانند ال-انان آرامش مییابند. بهطور مشابه، کسانی که عزیزی با کاهش شناختی دارند ممکن است با هر دو نوع فقدان مبهم و سوگ پیشبینی مواجه شوند، زیرا برای فردی که قبلاً میشناختند سوگواری میکنند و همزمان کاهش بیشتر را پیشبینی میکنند.
کاهش اثرات سوگ پیشبینی
امید میتواند گاهی اوقات اثرات سوگ پیشبینی را کاهش دهد. این به معنای انکار شرایط فعلی یا مواجهه با فقدان با مثبتاندیشی نیست، بلکه یادگیری از چالشهای زندگی و انتقال این یادگیری به آیندهای معنادار است. خوشبینی، اگرچه متفاوت از امید است، نیز به حفظ افکار مثبت کمک میکند. در حالی که خوشبینی به معنای اطمینان از نتیجه است، امید شامل عدم قطعیت است اما اهمیت شخصی و تعهد دارد. هر دو امید و خوشبینی میتوانند در کنار ناامیدی در تلاشهای طولانیمدت وجود داشته باشند.
سوگ و حافظه
سوگ پیشبینی و واقعیت فقدان احتمالی ممکن است به مکانی بدون الگوی حافظه منجر شود که برای انتقال از انتظار به ناگزیر راهنمایی کند. احساسات ما را وادار میکنند تا به تغییر شرایط توجه کنیم و سازگار شویم، در حالی که حافظه به ما اجازه میدهد تا به آینده پیشبینی کنیم و گامهای بعدی خود را برنامهریزی کنیم، حتی اگر به معنای تجربه درد فقدان باشد. ما سوگواری میکنیم زیرا به یاد میآوریم که زمانی اوضاع متفاوت بود.
بخشی از کتاب، "سوگ چیزی نیست که باید از آن گذشت: یافتن خانهای برای خاطرات و احساسات پس از از دست دادن عزیز" اقتباس شده است.