ارتباط بین ADHD و اوتیسم
ADHD در مقابل اوتیسم
ADHD یک اختلال عصبی-رشدی رایج در کودکان است که حدود ۹.۴٪ از کودکان ۲ تا ۱۷ ساله در ایالات متحده را تحت تأثیر قرار میدهد. سه نوع ADHD وجود دارد:
- عمدتاً بیشفعال-تکانشی
- عمدتاً بیتوجه
- ترکیبی
نوع ترکیبی شایعترین است و شامل علائم بیتوجهی و بیشفعال-تکانشی است. میانگین سن تشخیص ۷ سال است و پسران بیشتر از دختران تشخیص داده میشوند، احتمالاً به دلیل تفاوت در ارائه علائم.
اختلال طیف اوتیسم (ASD) نیز یک وضعیت کودکی است که بر رفتار، رشد و ارتباطات تأثیر میگذارد. حدود ۱ از ۶۸ کودک در ایالات متحده با ASD تشخیص داده میشود و پسران چهار و نیم برابر بیشتر از دختران تشخیص داده میشوند.
علائم ADHD و اوتیسم
در مراحل اولیه، ADHD و ASD ممکن است با یکدیگر اشتباه گرفته شوند. هر دو وضعیت ممکن است شامل مشکلات ارتباطی و تمرکز باشند. با وجود شباهتها، اینها شرایط متمایزی هستند.
مقایسه علائم
| علائم ADHD | علائم اوتیسم | |
|---|---|---|
| به راحتی حواسپرت | ✓ | |
| پریدن مکرر بین وظایف | ✓ | |
| عدم پاسخ به محرکها | ✓ | |
| مشکل در تمرکز | ✓ | |
| تمرکز شدید بر یک مورد | ✓ | |
| صحبت بیوقفه | ✓ | |
| بیشفعالی | ✓ | |
| مشکل در نشستن آرام | ✓ | |
| قطع مکالمات | ✓ | |
| عدم پاسخ هیجانی | ✓ | ✓ |
| حرکات تکراری | ✓ | |
| اجتناب از تماس چشمی | ✓ | |
| رفتارهای انزواطلبانه | ✓ | |
| تعامل اجتماعی مختل | ✓ | |
| تاخیر در مراحل رشد | ✓ |
زمانی که با هم رخ میدهند
علائم ADHD و ASD میتوانند همپوشانی داشته باشند و هر دو وضعیت ممکن است به طور همزمان رخ دهند. به عنوان مثال، برخی از افراد با ADHD ممکن است تمرکز شدیدی داشته باشند، که علائمی نیست که به تنهایی برای ADHD معمول باشد.
طبق CDC، ۱۴٪ از کودکان با ADHD نیز ASD دارند. یک مطالعه در سال ۲۰۱۳ نشان داد که کودکانی که هر دو وضعیت را دارند، اغلب علائم شدیدتری مانند مشکلات یادگیری و مهارتهای اجتماعی مختل دارند، در مقایسه با کسانی که تنها یک وضعیت دارند.
درک ترکیب
به طور تاریخی، پزشکان تمایلی به تشخیص هر دو ADHD و ASD در یک فرد نداشتند. با این حال، در سال ۲۰۱۳، APA DSM-5 را بهروزرسانی کرد تا تشخیص دوگانه را ممکن سازد. یک بررسی در سال ۲۰۱۴ نشان داد که ۳۰ تا ۵۰٪ از افراد با ASD نیز علائم ADHD را نشان میدهند. ژنتیک ممکن است نقش داشته باشد، زیرا یک ژن نادر مرتبط با هر دو وضعیت شناسایی شده است.
دریافت حمایت مناسب
تشخیص صحیح برای حمایت مؤثر حیاتی است. اغلب به متخصصان در اختلالات رفتاری کودکان نیاز است، زیرا پزشکان عمومی ممکن است تخصص لازم برای تشخیص ترکیب علائم را نداشته باشند. مدیریت علائم ADHD میتواند به مدیریت علائم ASD نیز کمک کند، بنابراین تشخیص و حمایت دقیق ضروری است.
درمان رفتاری به عنوان اولین خط حمایت برای کودکان زیر ۶ سال توصیه میشود و در ترکیب با دارو برای افراد بالای ۶ سال. داروهای رایج ADHD شامل:
- متیلفنیدات (ریتالین، کنسرتا)
- نمکهای آمفتامین مخلوط (آدرال)
- دکستروآمفتامین (دکسدرین)
- لیسدگزامفتامین (وایوانس)
- گوانفاسین (اینتونیف)
- کلونیدین (کاپوی)
درمان رفتاری برای ASD نیز مفید است و داروهای ADHD ممکن است به برخی از علائم ASD کمک کنند. پزشکان ممکن است نیاز داشته باشند روشهای مختلف حمایتی را امتحان کنند تا بهترین راهکار را بیابند.
چشمانداز
ADHD و ASD شرایطی مادامالعمر هستند که با حمایت مناسب میتوان مدیریت کرد. تحقیقات همچنان به بررسی ارتباط بین این شرایط میپردازد که ممکن است به بینشها و گزینههای درمانی جدیدی منجر شود. هرگونه نگرانی در مورد تشخیص فرزندتان را با پزشک خود مطرح کنید تا اطمینان حاصل شود که آنها حمایت مؤثری دریافت میکنند.