ارتباط میان ADHD و خشم: چگونه به هم مرتبط هستند
آیا خشم و تحریکپذیری علائم رسمی ADHD هستند؟
خشم و تحریکپذیری بخشی از معیارهای تشخیصی ADHD نیستند، اما اغلب در افراد مبتلا به این وضعیت مشاهده میشوند. هم کودکان و هم بزرگسالان با ADHD معمولاً در مدیریت احساسات چالشهایی را تجربه میکنند که به آن نارسایی هیجانی میگویند. در حالی که همه افراد با ADHD این مشکل را ندارند، عواملی مانند تجربیات زندگی، نوع ADHD و حمایتهای موجود میتوانند بر تنظیم هیجانی تأثیر بگذارند.
خشم مرتبط با ADHD در زندگی روزمره چگونه است
افراد مبتلا به ADHD ممکن است در مدیریت احساسات قوی، از جمله خشم، دچار مشکل شوند. نارسایی هیجانی حدود ۷۰٪ از بزرگسالان با ADHD را تحت تأثیر قرار میدهد و به تجربیاتی مانند:
- تحریکپذیری مداوم
- احساس کجخلقی یا اینکه چیزی ناخوشایند در حال وقوع است
- بیصبری تحت فشار
- خشم ناگهانی هنگام ناامیدی
- احساسات شدید نامتناسب با موقعیت
- انفجارهای خشم
- دشواری در بیان خشم به صورت کلامی
- نادیدهگرفتن احساسات دیگران یا تفسیر نادرست آنها
- بیان راحتتر خشم یا غم نسبت به دیگر احساسات
تحریکپذیری در ADHD: آماده برای خشم
تحریکپذیری که با خشم، بیصبری و ناراحتی مشخص میشود، در ADHD شایع است، بهویژه در کودکان. این یک علامت رسمی نیست اما اغلب با شدت علائم ADHD همبستگی دارد. مثالها شامل:
- از دست دادن خونسردی بر سر مسائل جزئی
- بیصبری که به انجام کارها بهجای دیگران منجر میشود
- تحمل پایین برای صدا یا سوالات
- ناامیدی از دشواری در بیان افکار
پرخاشگری در ADHD
خشم میتواند از ناراحتی خفیف تا خشم شدید متغیر باشد و برای برخی با ADHD میتواند به رفتارهای پرخاشگرانه منجر شود. تحقیقات نشان میدهد که بین علائم ADHD و پرخاشگری، بهویژه در نوجوانان، همبستگی وجود دارد. مطالعهای در سال ۲۰۲۱ نشان داد که نوجوانانی با نمرات بالاتر پرخاشگری بهطور قابلتوجهی بیشتر احتمال دارد که ADHD داشته باشند.
پرخاشگری میتواند پیشفعال (هدفگرا) یا واکنشی (تکانشی) باشد. مطالعهای که کودکان با ADHD را دربرمیگرفت، پرخاشگری واکنشی را به علائم بیشفعالی و تکانشی مرتبط دانست. علائم بیتوجهی با هر دو نوع پرخاشگری واکنشی و پیشفعال مرتبط بودند، که نشاندهنده یک رابطه متقابل است که در آن بیتوجهی میتواند به افزایش پرخاشگری منجر شود، که به نوبه خود علائم بیتوجهی را تشدید میکند.
پرخاشگری در بزرگسالان
بزرگسالان با ADHD نیز پرخاشگری واکنشی و پیشفعال را نشان میدهند. مطالعهای در سال ۲۰۲۲ نشان داد که پرخاشگری واکنشی در میان بزرگسالان با ADHD تکانشی و بیشفعال شایعتر است. عواملی مانند تعارضات بینفردی و اعتماد به نفس پایین با سطح بالاتر پرخاشگری واکنشی مرتبط بودند. محققان پیشنهاد میکنند که الگوهای خاص فعالیت مغزی ممکن است به ارتباط بین ADHD بزرگسالان و نارسایی هیجانی کمک کنند.
نتیجهگیری
در حالی که خشم، تحریکپذیری و پرخاشگری علائم رسمی ADHD نیستند، اما تجربیات شایعی برای بسیاری از افراد مبتلا به این وضعیت هستند. درمان ADHD ممکن است به کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و ناامیدی و خشم مرتبط کمک کند.