آیا با مشکلی کنار میآیید یا فقط بهطور منفعلانه آن را تحمل میکنید؟
آنچه بهنظر قدرت میرسد، در واقع تسلیم شدن مغز است
بهتازگی جلسهای با مراجعهکنندهای داشتم که برای ترس از پرواز کمک میخواست. وقتی به اضطراب او پرداختیم، مشخص شد که ترس او از خود پرواز نیست، بلکه از کل فرآیند اطراف آن است: زنگ بیداری زودهنگام، مسیر به فرودگاه، صفهای چکاین، امنیت و سوار شدن. وقتی او روی صندلی هواپیما مینشست، ساعتها استرس را تحمل کرده بود و بهاشتباه همه آن را به پرواز نسبت میداد. وقتی منبع واقعی ناراحتی او را شناسایی کردیم، ترس او سریعتر از آنچه انتظار میرفت کاهش یافت و این باعث شد مفهوم تحمل را بازنگری کنم.
ترافیک بهعنوان یک مثال
به ترافیک فکر کنید، تجربهای که برای بسیاری آشناست. تصور کنید یک راننده در ساعت شلوغی گیر کرده و با موسیقی خود را آرام میکند. با وجود تلاشهایش، ضربان قلب او بالاست، تمرکزش محدود است و توانایی برنامهریزی او کاهش یافته است. با این حال، ممکن است رانندگی را "خوب" توصیف کند.
در مقابل، راننده دیگری در همان وضعیت، با کودکی گریهکنان در صندلی پشتی، بهطور فعال گزینههای خود را ارزیابی میکند، مانند تماس گرفتن یا پذیرش تأخیر. او از احساس گیر افتادن اجتناب نمیکند، بلکه با وضعیت روبرو میشود و تصمیماتی درباره آنچه واقعاً نیاز به تحمل دارد، میگیرد.
مغز قبل از احساس حدس میزند
مغز ما منتظر وقوع رویدادها نمیماند تا واکنش نشان دهد. آنها بر اساس تجربیات گذشته نتایج را پیشبینی میکنند و این پیشبینیها واکنشهای ما را شکل میدهند. برای راننده اول، تجربیات قبلی از ساعت شلوغی نشان میدهد که طولانی، ناخوشایند و غیرقابل کنترل است. او سعی میکند خود را قانع کند که میتواند آن را تحمل کند و از موسیقی بهعنوان تکیهگاه استفاده میکند، اما متوجه هزینه تلاشش نمیشود.
با این حال، راننده دوم یک سناریوی ذهنی متفاوت دارد. او از تجربیات گذشته میداند که دیر رسیدن فاجعهآمیز نیست و استراتژیهایی دارد که قبلاً کار کردهاند. پیشبینی مغز او شامل گزینههایی است که به او اجازه میدهد بهترین مسیر را انتخاب کند. اگر انتظار آرام بهترین گزینه باشد، تحمل او به یک منبع واقعی تبدیل میشود.
کجا تحمل منفعلانه ظاهر میشود
تحمل منفعلانه اغلب در سه سناریو ظاهر میشود:
- روابط: کسی بیاعتنایی شریکش را تحمل میکند و از ترس اینکه پرداختن به آن خطرناکتر از تحمل آن است. آنها این را بهعنوان "انتخاب نبردها" برچسب میزنند، اما در واقع درباره اجتناب از گفتوگویی است که نمیتوانند برنده شوند.
- کار: فردی شغل پرتقاضایی را تحمل میکند و امتناع را تهدیدی برای شهرتش میداند. این بهعنوان "حرفهایگری" نامیده میشود، اما شامل تسلیم شدن ارزش شخصی به دیگرانی با منافع متفاوت است.
- دوستیها: دوستی خستهکنندهای ادامه پیدا میکند زیرا پایان دادن به آن سختتر از حفظ آن بهنظر میرسد. این بهاشتباه بهعنوان "وفاداری" شناخته میشود، اما در واقع مجموعهای از گفتوگوهای دشوار اجتناب شده است.
در همه این موارد، مسائل زیرین بدون بررسی باقی میمانند، استرس را تداوم میبخشند و به اثرات مزمن بر حافظه و سیستم عصبی منجر میشوند.
تحمل فعال چه چیزی نیاز دارد
تلاشها برای کنار آمدن نباید نادیده گرفته شوند. اتخاذ مکانیزمهای مقابلهای اغلب مفید است. با این حال، تحمل فعال شامل درک این است که آیا از تکیهگاه استفاده میکنید یا تصمیمی میگیرید. این درباره انتخاب آگاهانه برای تحمل چیزی به دلایل واضح است، نه سرکوب آگاهی از وضعیت.
برای تمرین تحمل فعال، از خود بپرسید آیا میتوانید توضیح دهید چرا در یک وضعیت باقی میمانید. تصمیمات دلایل دارند؛ تحمل منفعلانه ندارد زیرا فاقد انتخاب آگاهانه است. اگر نمیتوانید دلایل خود را نام ببرید، ممکن است در حال اجتناب باشید نه پذیرش.
قدرت واقعی درباره بیحس کردن احساسات نیست، بلکه درباره احساس آنها و انتخاب ماندن زمانی است که واقعاً تصمیم شماست.