۵ دلیل که رهبران استثنایی در سلامت روان سرمایهگذاری میکنند
نکات کلیدی
- پنجاه و سه درصد از کارکنان احساس فرسودگی میکنند.
- رهبران استثنایی تشخیص میدهند که کارکنان باید سالم باشند تا بتوانند عملکرد خوبی داشته باشند.
- رهبران بزرگ سلامت روان را به عنوان یک دارایی استراتژیک میبینند.
تفکر استراتژیک کمتر از آنچه باید، مورد توجه قرار میگیرد
در یک کلاس اقتصاد در سال اول دانشگاه، استاد اهمیت تفکر استراتژیک را تأکید کرد و گفت که هر عملی پیامدی دارد، هر انتخابی هزینهای دارد و همه چیز به هم مرتبط است. این اصل نه تنها در اقتصاد، بلکه در رهبری نیز بسیار ارزشمند بوده است.
رهبران استثنایی درک میکنند که سلامت روان کارکنان یک مسئله جداگانه نیست که به منابع انسانی محدود شود. این مسئله به طور پیچیدهای با تصمیمگیری، نوآوری، مشارکت، نگهداشت، خدمات مشتری، فرهنگ سازمانی و در نهایت، سلامت مالی شرکت مرتبط است. این رهبران میدانند که کارکنان باید سالم باشند تا بتوانند عملکرد خوبی داشته باشند. کیفیت سلامت روانی یک کارمند به طور مستقیم بر عملکرد او تأثیر میگذارد. ذهنهای سالم مشکلات را به طور مؤثرتری حل میکنند، ارتباطات را به وضوح بیشتری برقرار میکنند، سریعتر از شکستها بهبود مییابند و تحت فشار تصمیمات بهتری میگیرند. برعکس، استرس مزمن میتواند تمرکز، قضاوت، خلاقیت و انگیزه را کاهش دهد و منجر به غیبت شود.
پیامدهای مالی
تأثیر مالی مسائل سلامت روان بسیار قابل توجه است. بر اساس مرکز راهحلهای سلامت Deloitte، نابرابریهای سلامت روان سالانه حدود ۱۱۵ میلیارد دلار به کسبوکارهای ایالات متحده به دلیل غیبت و ترک نیروی کار هزینه میکند. این ارقام نه تنها دلارهای از دست رفته بلکه پتانسیلهای از دست رفته را نیز نشان میدهند.
در طول دوران حرفهایام به عنوان رواندرمانگر، مربی سلامت روان در محیط کار و مربی رهبری، افتخار همکاری با برخی از محترمترین رهبران سازمانی جهان را داشتهام. با وجود صنایع و سبکهای رهبری متنوع، رهبران استثنایی یک ویژگی مشترک دارند: آنها سلامت روان کارکنان را به عنوان یک دارایی استراتژیک میبینند.
یکی از مدیران یک بخش بزرگ داروسازی توضیح داد که به عنوان شرط استخدام، هر کارمند باید یک برنامه خودمراقبتی شخصی ارائه دهد. سلامت روان تنها یک کلمه کلیدی در سازمان آنها نیست؛ خودمراقبتی در فرهنگ آنها جای دارد. کارکنان زمان تعطیلات خود را به خوبی از پیش برنامهریزی میکنند و حفظ تعادل بخشی از مأموریت و عملکرد کارکنان است. این رهبر یک مفهوم اساسی را که توسط علوم اعصاب تأیید شده است، درک کرد: انسانها برای خروجی مداوم طراحی نشدهاند. مغز زمانی بهترین عملکرد را دارد که دورههای تلاش متمرکز با بازیابی کافی متعادل شوند.
واقعیت فرسودگی
سازمانهایی که این واقعیت را نادیده میگیرند، به هزینه خودشان این کار را انجام میدهند. بر اساس اتحاد ملی برای بیماریهای روانی (NAMI)، پنجاه و سه درصد از کارکنان احساس میکنند به دلیل شغل خود دچار فرسودگی شدهاند و سی و پنج درصد میگویند که سلامت روانیشان به طور منفی بر عملکرد کاریشان تأثیر میگذارد. پشت هر آمار یک انسان قرار دارد. در یک گروه تمرکز بر سلامت کارکنان، زنی اعتراف کرد که اگرچه بدنش پشت میز کارش بود، ذهنش درگیر تربیت سه فرزند به تنهایی و احساس انزوا بود. او تخمین زد که تنها پنج تا ده درصد از پتانسیل خود را به کار میگیرد. داستان او بر جمعیت رو به رشدی از کارکنان استرسزده مزمن که هر روز به کار میآیند اما زیر ظرفیت شناختی و احساسی خود کار میکنند، تأکید میکند.
از بیرون، این کارکنان ممکن است بهرهور به نظر برسند، اما در داخل، آنها خسته هستند. هیچ سازمانی نمیتواند استرس را به طور کامل حذف کند و نباید هم این کار را بکند. استرس بخشی از کار و زندگی معنادار است. با این حال، رهبران استثنایی فرصت و مسئولیت خود را برای ایجاد فرهنگی که در آن کارکنان به آموزش، منابع و ابزارهای عملی که مقاومت روانی را تقویت میکند، دسترسی داشته باشند، درک میکنند تا استرس به فرسودگی منجر نشود.
دلایل سرمایهگذاری در سلامت روان
سلامت روان تصمیمگیری را بهبود میبخشد
مغز انسان برای تصمیمگیریهای پیچیده تحت فشار عاطفی طولانیمدت طراحی نشده است. زمانی که استرس مزمن میشود، مغز منابع را به سمت بقا منتقل میکند، توجه را محدود میکند و ارزیابی ریسک را تحریف میکند. کارکنان بیشتر واکنشی میشوند تا تأملی. یک مشتری سابق، کارگر ساختمانی، حادثهای را به اشتراک گذاشت که در آن از وقوع یک حادثه جدی جلوگیری کرد زیرا هشیار بود و از خود مراقبت میکرد. هشیاری او احتمالاً شرکت را از یک دعوای حقوقی احتمالی نجات داد.
سلامت روان مشارکت و انسجام تیمی را افزایش میدهد
افراد زمانی بهترین عملکرد را دارند که احساس امنیت روانی کنند. کارکنانی که باور دارند میتوانند سوال بپرسند، اشتباهات را بپذیرند، ایدهها را مطرح کنند و بدون ترس از حمایت برخوردار شوند، بیشتر احتمال دارد که همکاری کنند، نوآوری کنند و درگیر بمانند. اعتماد سوخت تیمکاری است. رهبران استثنایی به طور عمدی محیطهایی میسازند که در آن امنیت روانی و اعتماد شکوفا شود. وقتی کارکنان احساس میکنند کارفرمایشان به منافع آنها توجه دارد، این امر باعث ایجاد حسن نیت پایدار میشود.
سلامت روان فرسودگی و ترک پرهزینه را کاهش میدهد
فرسودگی اغلب در قالب کار کردن در زمان ناهار، پاسخ به ایمیلها در شب یا به تعویق انداختن تعطیلات وارد میشود. با گذشت زمان، خستگی میتواند بخشی از فرهنگ شرکت شود. رهبران استثنایی این چرخه را قبل از اینکه کارکنان استرس مزمن را به عنوان بخشی عادی از کار بپذیرند، متوقف میکنند.
سلامت روان خلاقیت، همکاری، نوآوری و وفاداری را تقویت میکند
خلاقیت به فضای ذهنی نیاز دارد که اضطراب و افسردگی میتواند آن را محدود کند. کارکنانی که درگیر نگرانی هستند، به ندرت ظرفیت شناختی برای توسعه ایدههای نوآورانه دارند. کارکنان سالم، از سوی دیگر، سوالات بهتری میپرسند، ریسکهای معقولی میپذیرند و به موفقیت سازمان بیشتر متعهد میشوند زیرا احساس میکنند که مورد توجه قرار گرفتهاند. مردم به ندرت فراموش میکنند که یک محیط کاری چه احساسی به آنها داده است.
سلامت روان فرهنگهای سازمانی مقاوم و با عملکرد بالا میسازد
فرهنگ چیزی نیست که در وبسایت شرکت منتشر شده باشد؛ بلکه چیزی است که کارکنان بعد از کار در پارکینگ در مورد آن صحبت میکنند. اگر همه درباره نگرفتن تعطیلات یا رقابت بر سر اینکه چه کسی کمتر میخوابد شوخی کنند، این همان فرهنگ است. اگر کارکنان با افتخار به استخدامهای جدید بگویند که از خود مراقبت کنند زیرا رهبری واقعاً به آن اهمیت میدهد، این هم فرهنگ است. رهبران استثنایی میدانند که مقاومت به معنای درخواست از افراد برای حمل بارهای سنگینتر به طور نامحدود نیست. بلکه به معنای فراهم کردن ابزارهایی برای بازیابی، شارژ مجدد و پیشبرد مأموریت است.
سازمانهایی که در آینده موفق خواهند بود، نه تنها استراتژیهای هوشمندانهای خواهند داشت، بلکه رهبرانی خواهند داشت که به اندازه کافی عاقل هستند تا تشخیص دهند که بزرگترین مزیت استراتژیک آنها همیشه سلامت ذهنهای انسانی بوده است که مأموریت را به جلو میبرند.